Twitteraar Lara Rense presenteert het Radio-1-Journaal
Tekst: Judy Landman
Voordat het gesprek goed en wel is begonnen, maakt Lara Rense met haar mobieltje een foto van de verslaggeefster van de NCRV-gids. “Even aan de mensen laten weten dat wij nu dit gesprek hebben. Vind je het goed als ik je even op Twitter zet? En zit de NCRV-gids ook op Twitter eigenlijk?” Het leven van de presentator van het Radio-1-Journaal draait om netwerken en informatie uitwisselen, dat is direct duidelijk.
Is Twitter een persoonlijke hobby, of een journalistieke must?
“De NOS en ik zijn vorig jaar onder meer bij elkaar gekomen, omdat zij iemand zochten die iets meer kon met het ontwikkelen van nieuwe netwerken als Twitter. Twitter heeft het leven veel eenvoudiger gemaakt. Je kunt simpel een netwerk opbouwen, waardoor je heel snel binnen bepaalde gebieden kennis kunt vergaren. Ik heb inmiddels ruim 3900 volgers. Daartussen zit altijd wel iemand die iets meer weet over een onderwerp dat we in de uitzending bespreken en die ons kan helpen aan informatie, of die de uitzending iets extra’s kan bieden met een vraag of inzicht.”
Maar je twittert ook over je privéleven. Waar ligt de grens?
“Ik vind het belangrijk om meer te zijn dan alleen die stem die het nieuws doorgeeft. Ik wil een persoonlijkheid zijn voor de luisteraars. Iemand met wie ze een band hebben. Om die reden twitter ik ook bewust over persoonlijke dingen. Mensen die mij volgen, weten bijvoorbeeld dat ik een vriendin heb en een hond en twee katten, en dat ik op woensdag en zaterdag graag een potje voetbal. En elke morgen, dus dat is om een uurtje of half vijf, wissel ik een ‘goedemorgen’ uit met een groepje vaste volgers. Hartstikke leuk.”
Even tussendoor: kún je een beetje voetballen?
“Eh… ja. Ik vind het leuk en ik doe het niet onaardig, moet ik zeggen. Ik ben spits en vorig jaar was ik topscorer. Dit jaar net niet helaas, dus voor volgend jaar is er weer een doel, zal ik maar zeggen.”
Bij BNR Nieuwsradio presenteerde je het programma Powerlunch: snel, opiniërend en bijterig. Het was vast een flinke overstap naar het neutrale Radio-1-Journaal van de NOS?
“Bij BNR werd van me verwacht dat ik af en toe kleur meegaf aan de interviews en snedig was. De NOS heeft een andere cultuur. Daar verwachten ze absolute neutraliteit van mij en pas ik me aan. Ik geef mijn mening niet meer, maar geef kleur door mijn manier van interviewen.”
We zitten nu kort na de uitzending. Het is tien uur in de ochtend. Hoe besteed je de rest van de dag?
“Na dit gesprek ga ik naar huis en daar is het eerste wat ik doe: mijn laptop openklappen en kijken wat er het afgelopen uur is gebeurd. Daarna wat mails versturen en reageren op reacties van luisteraars. Dan mijn vaste middagdutje en de sportschool, maar meteen daarna zit ik weer in de kranten en andere nieuwsbronnen. Nieuws is mijn leven. Alles wat in de maatschappij gebeurt, vind ik zo vreselijk interessant. Ik vraag in gesprekken ook altijd door; bij vriendinnen, maar ook bij mensen die ik nauwelijks ken. Er zit altijd een verhaal achter wat iemand zegt en daar ben ik benieuwd naar.”
Het schijnt dat mensen of van je houden of totaal niet. Hoe komt dat?
“Ik ben heel uitgesproken en geen allemansvriend. Niet vlak, en af en toe wat scherp. Maar ik kan ook empathie opbrengen. In het begin reageerde ik wel eens iets té snel, maar dat was mijn stijl van BNR. Daar was mijn rol er een van interrumperen, paf-paf-paf. Om die reden was er in die beginperiode bij NOS wel eens wat kritiek, maar die is nu grotendeels weggeëbd zonder dat ik mijn persoonlijkheid heb ingeruild. We zijn nu aan elkaar gewend denk ik.”
Aan de binnenkant van je arm zie ik een bescheiden tatoeage van Charlie Chaplin. Wat betekent die voor je?
“Ik ben niet heel erg van de helden, maar Charlie Chaplin vind ik een heel intrigerend persoon.Voordat de maatschappij in de gaten had wat er aan de hand was, had hij er al een film over gemaakt. In Modern times bijvoorbeeld laat hij al zien wat het met mensen doet om achter een lopende band te staan. Hij speelt daarin een lopendebandwerker die helemaal doordraait. Als hij over straat loopt, maakt hij nog steeds dezelfde beweging. Als zwerver benadrukte hij ook de onderdrukking. En alles zonder tekst! Hij maakte muziek en richtte zelf een productiehuis op. Hij was authentiek en ging zijn eigen weg, wat er ook gebeurde. Om die gedachte dagelijks bij me te dragen, daar put ik kracht uit.”
B I O G R A F I E
Naam: Lara Rense
Geboren: 31 juli 1972 in Nunspeet
Woont: in Amsterdam
Opleiding: havo, lerarenopleiding Maatschappijleer, sociologie
Carrière: Na haar studie en een korte tijd bij de lokale omroep in Amsterdam werkte ze zeven jaar bij BNR Nieuwsradio, waarvan ze de laatste anderhalf jaar het programma Powerlunch presenteerde. Vervolgens werkte ze bij de Wereldomroep, tot ze in september 2009 bij NOS een vast team ging vormen met Marcel Oosten op de vroege ochtend van Radio 1, als duopresentator van het Radio-1-Journaal.
NCRV-gids editie 30, 24 t/m 30 juli 2010
