Sportpresentator Henry Schut

Tekst: Judy Landman

Henry Schut groeide op in de Veluwse bossen, samen met zijn ouders en zijn vijf jaar jongere zusje. Als jongetje ging hij met zijn vader mee naar de voetbalclub. Zijn vader was een verdienstelijk voetballer op het hoogste amateurniveau. Daarnaast keken de Schuts alles wat er te zien was aan sport op televisie, liefst met z’n allen thuis op de bank. In 1988 hield hij in het schaatsseizoen plakboeken bij van Yvonne van Gennip en tijdens het EK voetbal in datzelfde jaar was Henry de enige die nog durfde te kijken terwijl vader liep te ijsberen op de gang en moeder naar de keuken was gevlucht.

Ben je zelf ook een actieve sporter?
“Ik heb gevoetbald van mijn achtste tot mijn achttiende. Ik was niet het grootste talent, anders had ik wel aan de andere kant van de sportjournalistiek gezeten. Bovendien had ik veel last van pijn in mijn knieën tijdens groeistuipen. Maar mijn club, VV Stroe, had zo weinig jeugdleden, dat je altijd in het eerste zat. Later ben ik gaan tennissen, wat me beter afging. Maar voor regelmatig sporten is nu geen tijd meer.”

Dus stagelopen bij Studio Sport, tijdens je studie, moet een droom zijn geweest?
“Dat kun je wel zeggen. Inhoudelijk mocht je toen als stagiair nog geen eigen onderwerpen maken. Maar ik mocht overal meekijken en leerde daardoor het hele bedrijf kennen. Wat een enorm voordeel was toen ik er uiteindelijk kwam werken. Bij mijn tweede stage, bij Cameo Media, had ik het ook erg naar mijn zin. Daar produceerden ze programma’s als Hart van Nederland, Shownieuws en een aantal nieuwsprogramma’s voor SBS 6 en Net 5.”

Toen Studio Sport je een droombaan aanbood heb je eerst getwijfeld...
“Na mijn stage kon ik als uitzendkracht bij Cameo blijven. Het werk was ontzettend leuk, SBS stond nog in de kinderschoenen en moest zijn bestaansrecht nog bevechten. Er kon daardoor heel veel. Binnen een maand had ik verslaggeverervaring opgedaan en werd ik opgeleid als voice over bij Hart van Nederland. Toen Studio Sport belde dat ze iemand zochten voor de beeldredactie, heb ik inderdaad even nagedacht. Studio Sport was mijn droom, maar mijn werk bij Cameo was leuk en ik wist dat ik bij de NOS helemaal onderaan de ladder zou moeten beginnen.”

Je nam toch de stap. En toen?
“Na twee maanden dacht ik: wauw!, dit is het, dit doe ik tot mijn 65e. Maar na twee jaar heb ik toch eens een bandje ingeleverd van mijn lokale omroepwerk. Ik wilde graag eigen onderwerpen maken en inspreken. Dat leidde ertoe dat ik achter de schermen vaste overzichten mocht maken bij Studio Voetbal. En toen kwam in 2005 Talpa en gingen er twee presentatoren bij de NOS weg (Humberto Tan en Jan Joost van Gangelen - red.). Ook nu had ik eigenlijk geen behoefte om te veranderen. Ik had het naar mijn zin en hoefde niet per se voor de camera. Maar als je dan zo’n kans wordt geboden, dan moet je hem wel grijpen.”

Sinds het WK Journaal lijk je je vrijer te bewegen voor de camera. Waardoor komt dat?
“In de programma’s die ik het laatste jaar maak, lijk ik losser, maar dat zit hem vooral in het type programma. In het Sportjournaal gaat het om de feiten, maar in de dagelijkse uitzendingen tijdens de Olympische Spelen en het WK voetbal was er ook gelegenheid om met studiogasten van gedachten te wisselen. Dan kun je meer van je persoonlijkheid laten zien en dat is wel heel prettig.”

Bovendien zat Hugo Borst je flink uit de tent te lokken...
“Hugo Borst daagt graag uit, wat ik enorm kan waarderen. Het was natuurlijk wel een journaaluitzending en ik moest de lijn van de uitzending bewaken waarin alle onderwerpen hun aandacht krijgen. Ik heb genoten van het WK Journaal en van de samenwerking met Hugo. Als het lichamelijk en geestelijk was vol te houden, zou ik dit elke dag willen doen.”

En met dezelfde humor die in het WK journaal om de hoek kwam kijken?
“Humor is heel belangrijk, maar je moet niet over de top gaan. Daarvoor is het Sportjournaal niet het programma. Het is wel superleuk om met humor bezig te zijn. In de overzichten die ik voor Studio Voetbal maakte, en bijvoorbeeld op de radio, kan ik lekker mijn ei kwijt. Alleen op televisie laat ik het niet altijd gaan.”

Had je tijdens het WK niet veel liever in Zuid-Afrika gezeten?
“Op locatie zit je natuurlijk tussen de sporters en kun je hun euforie meevoelen. Het nieuws is sneller bij je en je bent daar waar het nieuws ontstaat. Datzelfde geldt voor de analyticus bij je aan tafel. Maar je zit ook opgesloten in een kleine wereld, terwijl in de Hilversumse studio alle beelden binnenkomen. Hier heb je veel meer overzicht. De leukste programma’s om op locatie te maken, zijn de late-avondprogramma’s met tafelgasten. Maar voorlopig zijn er anderen die dat heel goed doen.”

B I O G R A F I E

Naam: Henry Schut
Geboren: 1 april 1976 in Scherpenzeel, opgegroeid in Kootwijkerbroek
Woont: in Amsterdam
Opleiding: vwo, hbo journalistiek in Zwolle, specialisatie televisiejournalistiek.

Carrière: Werkte tijdens zijn studie bij de lokale omroep Nijkerk, onder meer als voice over en programmaleider. Liep zijn eerste stage bij Studio Sport, zijn tweede bij productiemaatschappij Cameo Media. Werd in 1999 door Studio Sport benaderd voor een baan bij de beeldredactie. Is sinds 2005 ook als presentator op de buis. In juni bracht hij dagelijks het WK Journaal met Hugo Borst als vaste tafelheer. Op de radio is hij regelmatig te horen in Langs de lijn.

NCRV-gids editie 33, 14 augustus t/m 20 augustus 2010