Actrice Nienke Römer over haar vak en de keerzijde

Pauline Bronkhorst

De regen valt met bakken uit de lucht als Nienke Römer (34) binnenkomt. Ze gaat zitten en veegt de natte donkerblonde haren uit haar gezicht. Het restaurant waar we elkaar ontmoeten, ligt in Amsterdam-Noord en biedt - ondanks het weer - een prachtig uitzicht over het IJ. Met een kop cappuccino in de hand tuurt de actrice naar een driemaster die zich een weg baant door de golven, en naar de overkant waar de passagiers van een gigantisch vijfsterrencruiseschip de regen ingestuurd worden om Amsterdam te verkennen.

De Römer-telg is deze week te zien in Heren van de thee, een bewerking van de gelijknamige roman van Hella S. Haasse, én in het twaalfde seizoen van Expeditie Robinson, waarin zij een van de tien bekende Nederlanders is die dit overlevingsavontuur aangaan. Terwijl de regen tegen het raam klettert, verwondert ze zich erover dat ze kortgeleden nog op een zonnig Maleisisch eiland was.

Ben jij zo avontuurlijk?
“Niet echt. Frederik (acteur Frederik Brom, haar man - red.) vond het heel grappig dat ze mij uitnodigden. Ik vind het namelijk erg prettig om zekerheden te hebben. Ik ben niet iemand van ‘we zien wel’, maar wil altijd weten waar ik aan toe ben. Ik kende het programma, dus ik wist wel waar ik aan begon, alleen niet hoe ik reageer als ik haast geen eten krijg, slecht slaap en de hele dag in de hitte moet doorbrengen. Ik had verwacht dat ik in een soort monster zou veranderen, maar op een of andere manier had ik alles meteen geaccepteerd.”

Wat heb je op het eiland geleerd over jezelf?
“Ik heb vooral geleerd hoe belangrijk thuis voor mij is. De hele expeditie heeft een maand geduurd - ik mag natuurlijk niet zeggen hoe lang ik in het spel zat - en ik mocht al die tijd geen contact hebben met mijn gezin. Vooraf was ik bang dat ik na twee dagen zou instorten, dat is gelukkig niet gebeurd, maar ik vond het wel erg zwaar dat ik niet wist hoe met Frederik en mijn dochters ging en zij niet wisten hoe het met mij ging.”

Na de geboorte van je oudste dochter zei je: ik heb liever dat er nu eens een Römer níet naar de Toneelschool gaat. En… wil ze het toneel op?
“De prinsessenperiode is net voorbij en ze is nu vaak aan het dansen op muziek van Michael Jackson. Nele is een heel expressief en verbaal kind, maar ik weet niet of ze het toneel op gaat. Van mij hoeft het inderdaad niet. Leer toch een vak. Niet omdat dit geen leuk vak is, maar het is wel heel grillig. Van alle mensen die de toneelschool afronden, verdient de helft er uiteindelijk zijn geld mee. Dat is best zuur.”

Je vader (scenarioschrijver Peter Römer - red.) wilde ook niet dat jij naar de toneelschool ging…
“Zeker niet! En hij heeft ook mijn broer (acteur Thijs - red.) proberen tegen te houden. In september begint trouwens ook mijn broertje Job aan de toneelschool. De derde van de vier kinderen. Mijn vader heeft zich er maar bij neergelegd.”

Wilde je van jongs af aan het toneel op?
“Ik zat op een vrije school en daar deden we veel aan toneel. Ik vond het leuk, maar ook een beetje eng en bovendien wilde mijn vader liever niet dat ik naar de toneelschool ging. Omdat ik ook een paardenmeisje was, besloot ik toen dierenarts te worden. Mijn ouders waren dolblij, maar uiteindelijk werd het toch de toneelschool.”

Zit het acteren in jullie genen of ben je ‘besmet’ door je familie?
“Het zal wel een combinatie zijn. Ik ben nou eenmaal opgegroeid in deze familie. Ik zag veel toneelvoorstellingen en mocht na afloop de kleedkamers in, omdat mijn ouders altijd wel iemand kenden die meespeelde. Dat vond ik doodnormaal. Ik kreeg alle aantrekkelijke dingen te zien en dat sprak me natuurlijk aan.”

Neem jij je dochter ook mee?
“Ik probeer het niet te vaak te doen.” (Lachend:) “Als ik de toneelschool ben gaan doen omdat ik altijd ben meegenomen door mijn ouders, moet ik haar niet teveel meenemen! We gaan wel eens naar voorstellingen, maar dat aantrekkelijke wereldje ernaast houd ik voor mezelf. Ze mag alleen in de zaal zitten.”

Wanneer ontdekte jij dat het vak ook zijn keerzijde heeft?
“Daar heeft mijn vader me uitgebreid over verteld. Dat de meeste mensen er niet van kunnen leven, je vaak wordt afgewezen... Ik ging dus met een vrij realistisch beeld naar de toneelschool. Maar tussen horen hoe het is en het aan den lijve ondervinden, zit toch een verschil. Toen ik afgestudeerd was, heb ik mezelf vijf jaar gegeven. Als ik tegen die tijd niet min of meer regelmatig aan het werk was, zou ik wat anders gaan doen. Ik wilde het niet tot in den treure blijven proberen. Ik zou ook wel op een andere manier gelukkig worden. Dat heb ik nog steeds hoor. Als het ophoudt, dan ga ik gewoon wat anders doen. Word ik lerares Nederlands of Engels of zo.”

Maar na vijf jaar speelde je al in de serie Rozengeur & wodka lime.
“Ja, ik had regelmatig werk, kon mijn huur ervan betalen. Dat is een luxe hoor. Er zijn genoeg acteurs die maanden niets te doen hebben. In dat schuitje zit ik nu ook. Ik heb de komende maanden niets te doen. Alhoewel… met twee kinderen heb je altijd wel wat te doen. Maar zolang Frederik op die momenten wel werkt, vind ik het geen punt.”

Het lijkt me toch lastig voor iemand die het prettig vindt om zekerheid te hebben.
“Ik moet toegeven: bij vlagen kan ik er ook bijzonder onrustig van worden. Het komt nooit meer goed, denk ik dan. Ik moet altijd wel werk in het vooruitzicht hebben. Gelukkig staan voor augustus 2011 de repetities gepland voor de toneelbewerking van Het gouden ei van Tim Krabbé. Eind februari was de tournee van Heren van de thee afgelopen. Dat vond ik niet erg, want was een ontzettend drukke tijd. Parttime werken betekent voor mij dat ik een deel van het jaar fulltime werk en de rest van het jaar niet. Maar nu mag er wel weer wat tussendoor komen.”

Voel je geen druk omdat je een Römer bent?
“De eerste jaren op de toneelschool wel. Dan had ik het gevoel dat mijn docenten en klasgenoten toch met een bepaalde verwachting naar mij keken. Maar nu niet meer. Na tien jaar heb ik mijn eigen plekje wel veroverd.”

B I O G R A F I E

Naam: Nienke Römer
Geboren: 8 oktober 1975 in Amsterdam
Woont: in Amsterdam met haar man, acteur Frederik Brom, en hun twee kinderen Nele (6) en Rosa (1,5).

Familie: onder meer kleindochter van Baantjer-acteur Piet Römer, dochter van scenarioschrijver Peter Römer en zus van acteur Thijs Römer.

Opleiding: Toneelschool Arnhem
Carrière: speelde bij Theatergroep Oostpool, Theatergroep Bonheur, Van den Ende Theaterproducties en het Nationale Toneel. Op tv in onder andere Oppassen!!!, Baantjer, All Stars en Rozengeur & wodka lime. Hoofdrol in de NCRV-serie Suzanne en de mannen (2009).

NCRV-gids editie 36, 4 t/m 10 september 2010