De verdovers

Anna Enquist

4 sterren

Daarom nam Roos, de dochter van zijn jongere zus Suzan en zijn beste vriend Peter, een speciale plaats in in hun leven. Maar Hanna werd ziek en stierf. Suzan zorgde voor haar, als vriendin maar ook as arts. Roos had het erg moeilijk met de ziekte en de dood van haar lievelingstante. Na een periode van rouw pakt Drik langzaam zijn werk weer op. Hij krijgt een jonge student psychiatrie onder zijn hoede. Op deze Allard krijgt hij totaal geen grip. De relatie wordt nog gecompliceerder wanneer Schuurman hem vertelt dat hij met zijn studie stopt en anesthesiologie gaat doen. Uit wat hij verder te horen krijgt, kan hij opmaken dat Schuurman onder de vleugels komt van Suzan. Drik brengt Allard niet van deze verstrengeling op de hoogte.

De schrijver

Anna Enquist (1945) is het pseudoniem van de psychoanalytica Christa Widlund-Broer. Ze groeide op in Delft, studeerde psychologie in Leiden en daarna piano aan het Haags conservatorium. Ze debuteerde in 1991 met de poëziebundel Soldatenliederen. Met haar eerste roman Het meesterstuk (1994) vestigde ze haar naam als schrijfster. 

Enquist is getrouwd met de Zweedse cellist Bengt Widlund, met wie ze twee kinderen kreeg. In augustus 2001 kwam hun oudste kind, dochter Margit (27), op de Dam te Amsterdam om het leven bij een verkeersongeluk, toen zij werd overreden door een vrachtwagen zonder dodehoekspiegel. Mede dankzij Enquist werd zo'n spiegel later verplicht gesteld. 

De roman Contrapunt  die ze daarover schreef, besprak Mieke eerder.

Meer informatie over deze roman en de schrijver vindt u op de www.annaenquist.nl

Uitgeverij De Arbeiderspers 312 blz.  €21,95


Reacties op De verdovers

Margriet Vooren
Als het weer een échte Enquist is, geef ik het boek ongelezen een 10!! Ik heb het nog niet gelezen, maar ga het zeker zo snel mogelijk doen!
W.Visser
Een doktersroman met een bijzonder plot. Verdoven letterlijk en overdrachtelijk. Hoe ga je om met voorvallen in je leven.
Susanne Koster
Hoewel ik een groot fan van Anna Enquist ben, moet ik tot mijn spijt bekennen dat ik De Verdovers haar minste boek vind. De plot is aardig, maar komt traag op gang en het beschrijven tot in detail van het werk van artsen en anesthesiologen was mij te veel. Dus met pijn in mijn hart moet ik zeggen dat dit boek mij lang niet zo kan boeien als al haar vorige boeken. Echt jammer.
José Ridder
Ik mag nog zestig bladzijden! Een fantastisch boek, wat kan zij geweldig schrijven. Het leest ook zo soepel, hoewel het geen eenvoudig onderwerp is.

En wat vindt u van De verdovers?