Het verzwegen kind

Schrijver David Ruleijn stuit bij het leegruimen van de flat van zijn dementerende moeder Kuintje op een brief van justitie.

Lees hier de meningen van verschillende mensen over het boek Het verzwegen kind van Wim Duijst. Lijkt het u leuk om zelf ook een recensie te schrijven? U kunt u opgeven via Miekes Leesclub.

H.W. Gleis

Een onbarmhartig pad gaat over het echtpaar Tiddo en Isa en hun zoon Jonathan. Tiddo heeft een laag zelfbeeld en kijkt erg op naar zijn vrouw die wetenschapper is en erg slim. Zelf heeft hij een onnozel kantoorbaantje voor drie dagen in de week. Hun huwelijk stelt weinig meer voor en al houdt Tiddo nog erg veel van Isa, hij durft haar nauwelijks nog aan te raken. Het contact met Jonathan is ook niet optimaal, hij begrijpt zijn zoon niet die de hele dag de meest bizarre tekeningen zit te maken.
Om hier verandering in te brengen besluiten ze een rondreis te maken op IJsland in een camper. Isa heeft altijd gezegd dat ze dat graag nog een keer zou willen doen.

De verteller David Ruleijn stuit bij het leegruimen van de flat van zijn dementerende moeder Kuintje op een brief van justitie. De brief is gericht aan zijn grootvader Willem Loenen. Ruleijn gaat op onderzoek uit en krijgt het strafdossier van zijn opa in handen. Wat hij daarin ontdekt, is bijna niet te geloven.

Een aangrijpend boek met zware onderwerpen als ongehuwd zwanger, incest, abortus plegen of niet.
Vanaf het begin voel je de dreiging, dat het fout zal gaan. Bijv. door een zin als: ‘Met het gevoel van haar vlees nog in zijn vingertoppen liep hij naar achteren en deed de deur op slot.’
Het verhaal speelt deels in de zomer van 1959 en vertelt de geschiedenis van Kuintje Loenen en deels in 2017 als de schrijver David Ruleijn alles uitzoekt en aarzelt of hij er een nieuw boek over zal schrijven.

Kuintje, toen 29 jaar en ongehuwd, woont samen met haar vader en haar jongere broertje Gijs in Bunschoten. Na de dood van zijn vrouw zoekt Loenen seksuele toenadering tot zijn dochter. Als ze zwanger wordt, doet hij er alles aan om dit verborgen te houden.
Wim Duijst slaagt er goed in een heftig verhaal te schrijven op een manier, die je door laat lezen en meesleept. Je gaat meevoelen met zowel de dochter als de vader.
De beschreven rechtszaak voegt weer een element toe aan het toch al indrukwekkende verhaal.
Bij het boek wordt een bundeltje Achter de schermen uitgegeven waarin Wim Duijst vertelt hoe het gaat met zijn roman, welke problemen hij tegenkomt, welke eigenaardigheden hij ontdekt en welke keuzes hij moet maken in het schrijfproces. Heel leuk om te lezen.
Ik heb het boek met plezier (niet echt het juiste woord) gelezen en het was voor mij ook verrassend te lezen over de verschillen/rivaliteit tussen Bunschoten en Spakenburg.

Kortom: een aanrader en voor mij de ontdekking van een nieuwe schrijver

Miekes recensie

Ook Mieke van der Weij heeft voor de NCRV-gids het boek Het verzwegen Kind van Wim Duijst gerecenseerd. Lees hier of haar mening overeenkomt met de meningen van bovenstaande lezers