Recensenten

Masser Brock van Bert Wagendorp

'Masser brock' van Bert Wagendorp gaat over een journalist van een kwaliteitskrant die in twijfel raakt over zijn vak. Lees hier de meningen van verschillende lezers van dit boek.

Lees hier de meningen van verschillende mensen over het boek Wederzijds van Kees ’t Hart. Lijkt het u leuk om zelf ook een recensie te schrijven? U kunt u opgeven via Miekes Leesclub.

H. Scheper

Bert Wagendorp is bij de meeste lezers bekend als schrijver van de bestseller Ventoux. Hoewel zijn nieuwste boek Masser Brock getypeerd kan worden als een kruising tussen een roman en een literaire thriller, een heel ander boek dus als Ventoux, is het opvallend dat de schrijver Ventoux niet helemaal loslaat. In het slothoofdstuk Afgekoppeld waarin de hoofdfiguur Masser Brock zich heeft losgemaakt van de krant De Nieuwe Tijd lezen we: “Vanuit zijn ligbed zag hij ’s ochtends de top van de Mont Ventoux, een aanblik die hem rustig maakte.

En in een paar hoofdstukken daarvoor Vloggers “hoe modern”lezen we: “Masser voelde zich Prediker, de vermoeide koning die erachter was gekomen dat alles ijdelheid was en niets dan leegte.” Deze zin roept onmiddellijk herinneringen op aan de slotzin van het sonnet Mont Ventoux van Jan Kal: “ijdelheid en het najagen van wind.”

Het boek begint met het aangeven van de familierelaties van de hoofdfiguren: Masser Brock en zijn zus Mia Kalman die opgroeien in een hippiegezin, wonend op het schip De Hindeloopen. Hun broertje, Jimi, die later journalist( ! ) wil worden verdrinkt op jonge leeftijd doordat hij door het ijs zakt.

Masser wordt columnist bij de krant De Nieuwe Tijd, ooit opgericht door de scheepsmagnaat Charles Schuurman Hess. Als 2 generaties later de krant bijna het loodje legt, wordt de krant tijdelijk gered door een hond als directeur-eigenaar die luistert naar de fraaie naam: Heino Graf von Ramstein zu Hohenhausen. Als blijkt dat er nog een familielid in Argentinië woont, is de krant gered en de hond kan aftreden als krantenmagnaat.

Zijn zus Mia wordt spindoctor van de premier. Zijn bijnaam luidt Tup en hij lijkt verdacht veel op Mark Rutte! Samen moeten ze handelend optreden als blijkt dat 4 Nederlandse soldaten in Pantsjagan lijkt iets teveel op Afganistan – dodelijk getroffen worden in hun voertuig door een bermbom. Zij worden met militaire eer begraven, maar later blijkt dat ze heroïne vervoerden.

Masser onderzoekt ondertussen in Urk wat er bekend is over de cocaïnevangsten. Buitengewoon hilarisch is zijn interview met een reder in zijn kantoor die veel weg heeft van de brug van een schip. Met een druk op een knop kan hij de hele ruimte in beweging zetten waardoor Masser bijna zeeziek wordt.

Wagendorp heeft heel knap allerlei lijnen met elkaar verbonden. Zo is de zoon van Mia Kalman, genoemd naar zijn jong overleden oom Jimi, een schoolvriend van de enige overledene van het ongeluk in Afganistan Jeroen Weenink. Jimi treedt in de voetsporen van zijn grootvader, de joviale importeur van peperdure horloges.” Samen met zijn vriend Jeroen en gesteund door grootvader Genovesi, inmiddels 103, ontwikkelen ze een nieuw horloge Jimi Kalman Watch (JKW).

Ook heel geraffineerd weet de schrijver de lijnen broer en zus te verbinden. Als blijkt dat De Nieuwe Tijd in het verleden is geïnfiltreerd door de BVD en veel abonnees verliest, zorgt Mia ervoor met een vlucht naar voren door De Nieuwe Tijd in te seinen dat Amerika ontdekt heeft dat er heroïnetransporten plaatsvinden in Pantsjagan, de aandacht af te leiden van het eigen falen toentertijd.

De Nieuwe Tijd waarvan Masser inmiddels hoofdredacteur is geworden, publiceert de dan nog geheime feiten en redt daarmee de krant en de premier. Waarheid, werkelijkheid en mening zijn de drie kernwoorden voor een journalist. Maar in de nieuwe journalistiek is daar onvoldoende ruimte voor. Masser besluit dan ook de pen neer te leggen. Hij wenst niet mee te werken aan infotainment. “Zonder internet was Trump geen president geworden.”

Het boek eindigt met een happy end: zijn vroegere vriendin uit Urk komt bij hem wonen in Mazan vlak bij de Mont Ventoux.
Wagendorp heeft dit boek, dat 414 bladzijden telt opgedragen aan zijn vrouw Wilma. Een motto ontbreekt. De uitspraak van Pilatus: ” ‘Wat is waarheid?’ zou een goed motto zijn geweest.”