De pelikaan van Martin Michael Driessen

De postbode en de machinist van de kabelspoorweg van een Joegoslavisch stadje eind jaren 80, raken op onverwachte wijzen met elkaar verbonden. Verschillende mensen hebben dit boek gerecenseerd. Benieuwd naar hun mening? U leest het hier!

Lees hier de meningen van verschillende mensen over het boek De pelikaan van Martin Michael Driessen. Lijkt het u leuk om zelf ook een recensie te schrijven? U kunt u opgeven via Miekes Leesclub.

E. Meeboer

Dat ik dit boek kreeg toegezonden om een recensie te schrijven, was een aangename verrassing want het stond al op mijn lijstje van ‘nog te lezen boeken met goede recensie’. Bij die goede recensie kan ik mij aansluiten, want Martin Driessen kan heel goed en plezierig schrijven.

Het verhaal gaat over 2 mannen in het Joegoslavië van zo’n 30 jaar geleden en is gesitueerd in een klein aardig havenplaatsje, waar niet veel gebeurd, behalve dan in de hoofden van de twee hoofdpersonen. Zij denken en bedenken en doen van alles, met onvoorziene en bizarre gevolgen van dien. Het stadje krijgt te maken met een gruwelijke oorlog en de inwoners moeten vluchten. Het einde van het boek speelt zo’n 20 jaar later af en heeft een verrassende wending in petto.

Al-met-al een bijzonder verhaal, maar een komedie kan ik het niet noemen. Voor onder de kerstboom is het prima geschikt, zeker voor een mannelijke lezer.

M. van den Akker

In een rustig stadje, in Joegoslavië«, aan de Adriatische zee, waar in geen 100 jaar iets is veranderd, is Andrej de postbode. Hij is hobby fotograaf. Josip is de machinist en conducteur van de kabelbaan. De kabelbaan, die naar boven naar het oorlogsmonument gaat, het plein voor het volk en de pelikanen, die elk jaar terug komen, geven het stadje enige allure.

Andrej is een grote, nogal grove man, die maar niet aan een vrouw kan komen en het liefst in het middaguur de post bezorgd, dan is iedereen binnen en heeft hij geen pottenkijkers. Josip zit tijdens zijn pauze het liefst in zijn eentje zijn boterham te eten. Hij zou best naar huis kunnen gaan, maar dat doet hij niet, hij heeft een slecht huwelijk.

Andrej maakt foto’s van Josip als hij vreemd gaat en chanteert hem daar mee. Josip ontdekt , dat Andrej fraudeert en begint hem te chanteren . Ze weten dat niet van elkaar. Maar dan gebeurd er iets waardoor ze wederzijds van elkaar afhankelijk raken. Ze raken op kolderieke wijze in elkaar verstrikt. Ze doen elkaar, onwetend, soms kwaad en soms goed. Telkens als ze bij elkaar te biecht willen komt er iets onverwachts tussen.

Het stadje is mooi beschreven. Andrej en Josip zijn onnozele tobbers, die veel waarde hechten aan hun pet en uniform. Doordat er zo vaak iets onverwachts gebeurd wil je graag doorlezen naar het volgende misverstand. Het boek is een ‘page-turner’. Op de kaft prijkt een mooie foto van de kabelbaan, die op waterballast -techniek werkt, zoals we kunnen lezen en op het juiste moment kunnen de wagens van boven naar beneden elkaar passeren, zoals die beide mannen ook elkaar op een goed of kwaad moment passeren.

Het boek is heel prettig om te lezen en geeft ook nog eens stof tot nadenken over hoe het kan gaan in een samenleving waar oorlogsdreiging is.

Miekes recensie

Ook Mieke van der Weij heeft voor de NCRV-gids het boek De pelikaan van Martin Michael Driessen gerecenseerd. Lees hier of haar mening overeenkomt met de meningen van bovenstaande lezers.