Column Joris Linssen: Dakloos

Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

Hoe het staat met medemenselijkheid en compassie, kun je misschien wel aflezen aan de manier waarop we omgaan met dakloze mensen. Daar komen er steeds meer van. Dertig jaar geleden liep het in Utrecht de spuigaten uit. Onder Hoog Catharijne had je toen een heuse junkentunnel. Het was de hel op aarde. Er lagen mensen weg te kwijnen, soms lag er een overleden persoon tussen hen in. Er werd geroofd, gevochten, verkracht in die vuile steeg. Als je er langs kwam, kon je de stank van verre ruiken. Huiveringwekkend.

Wethouder Hans Spekman maakte er een eind aan, door hostels voor gebruikers en daklozen in te richten. Vorig jaar werd er een kunstwerk geplaatst om aan de tunnel te herinneren. Lucas Mergler maakte een betonnen monument, dat iemand verbeeldt die op de grond ligt. De persoon is in stukken gehakt, om te laten zien dat de mensen in de tunnel daar vaak gebroken uitkwamen. Maar de binnenkant is van messing, zodat het schittert in de zon.

Inmiddels is het kunstwerk onherkenbaar geworden, omdat mensen hun fiets parkeren in de sleuven van het beeld. Het lijkt veel te zeggen over het gebrek aan solidariteit en mededogen in onze moderne samenleving. Maar toen de kunstenaar werd gevraagd wat hij ervan vond, zei hij dat er absoluut geen hek omheen moet komen, of een bordje erbij dat fietsers verbiedt te parkeren. Misschien versterkt dit het verhaal wel, sprak hij filosofisch. Het is aan de toeschouwers, de fietsparkeerders en aan de stad…

Deze column staat in de NCRV-gids van week 5. Joris Linssen wisselt zijn column af met Bert Kranenbarg. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl