Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.
Soms vallen feestelijke dagen zomaar samen. Zo is mijn zus af en toe jarig met Pasen, wat altijd extra feestelijk aanvoelt. En carnaval begint dit jaar uitgerekend op Valentijnsdag. Best toepasselijk, want carnaval is natuurlijk één groot datingcircus waar nieuwe liefdes ontstaan en oude liefdes opleven.
Verder lijken de twee niet zoveel op elkaar. Valentijnsdag wordt steeds commerciëler en verliest zijn oorspronkelijke functie. Het was zo’n leuk fenomeen: je stuurde je geheime crush anoniem een kaartje, gedicht of roos. Een romantische geste. De laatste jaren is het meer een dag geworden waarop koppels die elkaar al tijden kennen uit eten gaan of dat de één bloemen voor de ander meebrengt. En doorrr.
Nee, dan carnaval. Zoals we afgelopen week zagen in onze heerlijke tv-serie Carnavalshart is dat feest helemaal terug van bijna weggeweest. We vieren met carnaval de saamhorigheid, de gezelligheid en het samenzijn. Rangen en standen verdwijnen, hokjesdenken vervaagt.
Zelf werd ik tijdens carnaval eens hopeloos verliefd op een donkere zigeunerin met een prachtige roos in haar zwarte haren. Toen we na carnaval afspraken in de gewone wereld, bleek ze een hoogblond hockeymeisje.
Dat is precies de kracht van carnaval. Iedereen is anders en daardoor misschien wel juist zichzelf. Het zal u nu wel duidelijk worden: carnaval is eigenlijk een heel filosofisch evenement. Maar wat de toenemende populariteit van dit volksfeest vooral aangeeft, is dat ons verlangen naar verbondenheid groeit. Tradities die als oubollig werden gezien, zijn nu weer broodnodig. Alaaf!
Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl