Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.
Twee gasten, twee presentatoren, een ontmoeting en twee brieven. Dat is de simpele opzet van het programma Leven tot het laatst: de wandeling dat ik vanaf volgende week met Anita Witzier presenteer. De simpelste ideeën leveren vaak de mooiste televisie op; veel échter wordt het niet.
De populairste programma’s die ik maakte, waren gebaseerd op een simpel idee. Hang een taxi vol verborgen camera’s en voer gesprekken met willekeurige passagiers. Of: vraag op Schiphol op wie iemand staat te wachten of wie er wordt weggebracht en sluit af met de ontmoeting of het afscheid. En nu dus dit eenvoudige format.
Anita komt van de ene kant van een bos aanlopen met iemand in de palliatieve fase (ongeneeslijk ziek, maar nog niet terminaal) en ik kom van de andere kant met een dierbare of familielid. Of andersom. We voeren diepe gesprekken. In het midden treffen onze gasten elkaar, telkens heel indrukwekkend en teder. Vervolgens lezen ze een persoonlijke brief voor, waarin ze vertellen wat die ander voor hen betekent. That’s it. En wat levert het ontroerende televisie op!
Ook heb ik veel geleerd over de kracht van mensen: die is heel groot. De palliatieve fase is een schemergebied waar je somber van kunt worden, maar het is ook een periode die je vizier op scherp zet en die je leert hoofd- van bijzaken te onderscheiden.
Ongeneeslijk ziek zijn is een zwaar kruis, maar er is een medicijn dat het verdriet kan verlichten: de liefde van je naasten.
Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl