X
nrcv-light-2
donderdag 09 april 2026
http://nrcv-light-2

Jeroen Stekelenburg: ‘Zeven weken weg, dat kan niet als vader’

Het Nederlands elftal begint de WK-kwalificatie met wedstrijden tegen Finland en Malta. En als het goed is, wacht volgend jaar het eindtoernooi in Noord-Amerika. Jeroen Stekelenburg zal er bij zijn als interviewer, ondanks zijn gezin thuis. ‘Ik weet nog niet hoe ik dat moet regelen.’

Wat verwacht je van Oranjes openingstweeluik van de WK- kwalificatie?

“Ze zouden wel eens een hoop goals kunnen gaan maken. Ik ben optimistisch, dus ik denk Finland uit 1-3 en Malta thuis 7-0. Het Nederlands elftal is goed bezig.”

Wat vind je zo mooi aan het Nederlands elftal?

“Ik hou heel erg van voetbal en sport maakt veel los, daardoor is het belangrijk. Het heeft niks met Studio sport te maken, maar ik vond het echt geweldig dat er vorig jaar zomer 100.000 mensen bij het EK naar Dortmund reden om op een plein te feesten. Ik zou daar zelf niet tussen gaan staan, maar dat zegt wel iets over hoe de sport leeft.”

Je mag wel al tien jaar de Oranjespelers na afloop van de wedstrijd interviewen. Hoe is dat?

“We noemen het wel eens gekscherend de journalistieke afwerkplek. Het is een bijzonder soort gesprek met scherp afgebakende kaders. Officieel duren die interviewtjes negentig seconden, al weten we ze regelmatig op te rekken tot twee of drie minuten. Je zou het een beetje kunnen vergelijken met de gesprekken op het Binnenhof met politici. Iedereen weet wat er gaat gebeuren: de speler weet dat, ik weet dat en de kijker ook. Wat voor- en nadelen heeft, want daardoor heeft het iets van een toneelstukje. Toch probeer ik wel op mijn eigen manier, om het hier en daar nog een beetje verrassend te maken. Al lukt dat de ene keer beter dan de andere.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 23. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Mascha De Rooij:‘Ik sta steviger in mijn schoenen’

Mascha de Rooij presenteert haar tweede seizoen van ‘De rijdende rechter’. Ze blijft zich verbazen over de hoogopgelopen ruzies. Zelf zit ze heel anders in elkaar: ‘Met mij is altijd een gesprek mogelijk.’

Hoe is het om een programma te maken dat draait om ruzies en conflicten?

“Het is gek om te zeggen, maar ik vind het leuk. Omdat ik buitengewoon geïnteresseerd ben in waarom mensen boos op elkaar zijn, waarom het niet lukt om er samen uit te komen. Ik kan me daar namelijk geen voorstelling van maken. Vanuit die verwondering wil ik dat aan de mensen vragen.”

Doe je bepaalde dingen anders in dit tweede seizoen?

“In deze nieuwe reeks richt ik me meer op het vinden van de gemeenschappelijke deler tussen de twee partijen, in plaats van puur de feiten boven water te halen. We zenden maar een klein deel uit van het gesprek dat ik met die mensen heb; in het echt spreek ik ze anderhalf uur lang. Dus ik kan meer de diepte ingaan: wat is er nou precies aan de hand? Ik geef de mensen de ruimte om uit te spreken. De studio is een veilige plek waar alle betrokkenen rustig kunnen zeggen wat ze ervan vinden. Misschien is anderhalf uur nog steeds te kort om een al twintig jaar durende burenruzie op te lossen, maar luister in ieder geval naar elkaar, en geef de ander de ruimte om te reageren.” 

Wat is volgens jou de gouden tip bij het oplossen van zo’n conflict?

“Ik denk dat een ruzie alleen kan stoppen als je wat naar elkaar toe beweegt. Ga wat meer in elkaars bubbel staan. Als je star blijft, gebeurt er niks. Want dan moet de ander veel te veel naar jou bewegen, en die is daar niet altijd toe bereid. Dus probeer te snappen waar een ander vandaan komt. Dan kan je misschien iets geven waar die persoon blij van wordt, en daarvoor krijg je ook weer iets terug. De gedachte dat je de voordeur opent en je dag begint met ruzie, vind ik waanzin. Ik weet dat de wereld niet uit alleen rozenblaadjes en hartjes bestaat, maar ik denk wel dat er altijd een oplossing is.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 22. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer

Kijk Digitaal: Ginny & Georgia en The survivors

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 22.

Klein plaatsje, grote mysteries

Het kustplaatsje Evelyn Bay op het Australische eiland Tasmanië is klein, maar zit vol geheimen. Als het jonge stel Kieran en Mia (Charlie Vickers en Yerin Ha) terugkeert naar hun geboorteplaats om voor Kierans ouders te zorgen, worden ze geconfronteerd met duistere gebeurtenissen uit het verleden. De vondst van een jonge vrouw op het strand wordt in verband gebracht met een eerdere tragedie in Evelyn Bay, waarbij twee mensen verdronken en een meisje vermist raakte. De zesdelige misdaadthriller The survivors is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van de Brits-Australische auteur Jane Harper. Vanaf 6 juni op Netflix.

Sara: La donne nell’ombra

Netflix • 3 juni
Na de dood van haar zoon stort een voormalig geheim agent zich op enkele grimmige misdaden. Zesdelig Italiaans drama.

DNA do crime

Netflix • 4 juni
Seizoen 2 van de Braziliaanse actieserie over de strijd tussen de federale politie en de georganiseerde misdaad.

Ginny & Georgia

Netflix • 5 juni
De successerie over een moeder en tienerdochter op de vlucht voor het verleden krijgt nog eens twee seizoenen.

Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 22. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Column Joris Linssen: Gen Z

Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

In 1989 leek met het vallen van de Muur en het einde van de Koude Oorlog een periode van voorspoed aan te breken. Sommigen noemden het zelfs Het Einde Van De Geschiedenis. De Westerse liberale democratie zou vanaf nu de hele wereld voorzien van vrede en welvaart. Maar helaas, niets is minder waar.

Inmiddels zijn we 36 jaar verder en bleek 1989 juist een begin. Vanaf toen begon in Rusland, maar ook in Europa en de Verenigde Staten, het grote graaien. Waren inkomensverschillen tot dan toe nog behapbaar, in de decennia daarna is de kloof tussen rijk en arm schrikbarend toegenomen. En nu zijn we hier, in een wereld vol despoten die een oorlogsindustrie aanwakkeren. Met internationale conflicten vol afschuwelijke misstanden.

Maar er zijn gelukkig ook positieve ontwikkelingen. De nieuwe generatie, die zo modieus ‘Gen Z’ genoemd wordt, lijkt opeens heel anders. Deze jongeren zijn veel meer bezig met zingeving, persoonlijke ontwikkeling, geloof en samenleven. En ze steken langzaam maar zeker iedereen aan.

Zo kan het gebeuren dat wat vanaf de harde jaren 90 langzaam maar zeker ‘soft’, ‘slap’ en ‘naïef’ werd genoemd, nu weer in opmars is. Omzien naar elkaar. Samenwerken. Anderen helpen. Opkomen voor zwakkeren. We lijken op weg naar een nieuw kantelpunt.

En wij, de makers en gebruikers van zingevende televisie en radio, krijgen de wind in de zeilen. Dus, wanhoop niet, maar pak samen met ons de regie terug. Op naar een eerlijkere en lievere samenleving.

Deze column staat in de NCRV-gids van week 22. Joris Linssen wisselt zijn column af met Bert Kranenbarg. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl

Kijk Digitaal: Eén grote familie en La viuda negra

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 21.

Kolenboer en het klooster

Tussen 1922 en 1998 werden in Ierland duizenden ‘gevallen vrouwen’ naar de magdalenekloosters gestuurd, waar ze in een bruut regime terechtkwamen. Het schandaal is al eens in eerdere films belicht, maar nooit met zoveel gevoel als in Small Things Like These. In dit drama naar het boek van Claire Keegan schittert Cillian Murphy (Oppenheimer) als Bill Furlong, een kolenverkoper met een groot gezin en een traumatische jeugd. Wanneer Bill beseft wat er in het lokale klooster gebeurt, staat hij voor een onmogelijk dilemma. Sober verteld, mooi geregisseerd en geweldig geacteerd. Vanaf 27 mei op Netflix.

Eén grote familie

Videoland • 24 mei
Een nieuw seizoen met romantische chaos in het samengestelde gezin van Julia en Taco (Chantal Janzen en Lykele Muus).

Cold case: The tylenol murders

Netflix • 26 mei
In 1982 vielen in Chicago zeven doden door paracetamolpillen met cyanide. Deze serie gaat op zoek naar de dader.

La viuda negra

Netflix • 30 mei
Na de dood van Maria’s man ontdekt een rechercheur verdachte feiten. Spaanse misdaadfilm naar een waargebeurd verhaal

Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 21. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Klaas van Kruistum: ‘Ik moest al mijn zekerheden achterlaten’

De wereld mooier maken, voor iedereen klaarstaan, verre reizen maken: Klaas van Kruistum was altijd bezig. Tot de KRO-NCRV-presenator zichzelf tegenkwam en op zoek moest naar ruimte in zijn hoofd. ‘Van nature ben ik een tobber.’

Je bent weer terug bij je oude liefde radio. Heeft dat daarmee te maken?

“Ook, ja. Het was lang niet te combineren met mijn agenda. Maar idealiter hoort radio thuis in mijn portefeuille. Als kind wilde ik dit al, radio heeft iets magisch. Toen ik een keer in Veenendaal met een vriend mee mocht naar een radiostudio was ik verkocht. Het slokte me helemaal op. Jaren heb ik daar echt alles mogen doen en later werd het zelfs mijn werk. Nu kwam de kans weer voorbij. Heel leuk. En gelukkig past dit nu beter naast mijn tv-programma’s, zoals Klaas kan alles.”

Voor dat familieprogramma ga je al ruim tien jaar pittige uitdagingen aan. Kan Klaas nog wel alles nu hij een dagje ouder wordt?

“Haha. Het idee van het programma is juist dat ik iets doe wat ik eigenlijk niet kan. Mensen denken: die Klaas durft alles. Het tegendeel is waar. Ik maak me soms een week ervoor al druk over een nieuwe uitdaging. Uiteindelijk doe ik het toch. Ik moet elke keer weer uit mijn comfortzone stappen, maar dat blijft leuk. Ik heb mezelf geleerd hoe ik met die angst en spanning moet omgaan. Het sluit helemaal aan bij mijn nieuwsgierigheid en ik vind het nog steeds fantastisch. Ook na tien jaar. Dat besef is sterker geworden na intensieve coaching die ik het afgelopen jaar heb gehad. Ik ben van nature namelijk een tobber. Nu heeft een deel van die tobberij een plek gekregen.”

Waar tobde je dan over?

“Over van alles. Ben ik oké? Ben ik goed genoeg? Waarom moet alles beter van mezelf? Het was een innerlijke twijfel die me soms overviel als een gesel. Door die sessies begrijp ik dat beter en ben ik senang met wie ik ben. Ik probeer mijn leven nu zo in te richten dat ik het goed heb met de mensen om me heen. En mijn steentje bij te dragen om de wereld waarin we leven een beetje beter te maken. Maar vooral te genieten van wat ik heb en meemaak. Want dat is niet iedereen gegeven. Alleen al het feit dat ik hier ben geboren en niet ergens in een derdewereldland waar armoede of oorlog heerst. Van dat besef ben ik doordrongen geraakt door de reisprogramma’s die ik ook heb gemaakt. Ik heb veel ellende gezien.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 21. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Bram de Graaf

Column Bert Kranenbarg: Paniek?

Bert Kranenbarg presenteert ‘BertOp5’. In zijn twee-wekelijkse column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

Met trots en plezier maak ik iedere middag mijn programma BertOp5 op NPO Radio 5. Heel soms vraagt nog iemand: “Radio 5, bestaat dat ook?” Maar dat komt niet zo vaak meer voor. Logisch, want we zijn in de afgelopen jaren steeds groter geworden en staan tegenwoordig iedere week in de top 5 van radiostations met het hoogste luistertijdaandeel.

Ooit begonnen op de middengolf, maar die zender moest eraf. Op de kabel waren we prima te ontvangen, totdat de radio-ontvangst via de kabel zo nodig digitaal moest en toen verdwenen we ook daar. We waren in geen auto en op geen draagbare radio te horen, totdat DAB+ opeens populairder werd en internetradio gewoner. Onze luisteraars die ons waren kwijtgeraakt, vonden ons snel terug.

En er bleven maar nieuwe luisteraars aanhaken. Ook via de superhandige NPO Radio 5-app, waarmee je heel eenvoudig berichten naar de studio kunt sturen, ingesproken berichten zelfs. En in de hele wereld kun je via die app op de telefoon naar ons luisteren en programma’s terugluisteren.

Maar nu… jawel hoor, gaat die app verdwijnen. Alsof je ons niet mág vinden. Daarvoor in de plaats kunnen luisteraars nu de NPO Luister-app op hun telefoon zetten, daar zitten we voortaan op, net als alle andere publieke radiozenders. Voor 1 augustus moet iedereen over zijn. Paniek? Nee hoor! De luisteraars van NPO Radio 5 zijn niet voor één gat te vangen.

Bert Kranenbarg wisselt zijn column af met Joris Linssen. Deze column staat in de NCRV-gids van week 21. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden

Bert Kranenbarg presenteert Bert op 5 ✑ Reageren? bert@www.ncrvgids.nl

Anita Witzier: ‘Elk oud huis heeft een eigen ziel’

In ‘De verbouwing van de eeuw’ volgt Anita Witzier vier stellen tijdens hun kluswerk in prachtige, historische panden. Ondertussen wordt ook het verhaal van de vroegere bewoners verteld. ‘Ik sloeg aan op de geschiedenis.’

Wat gaan we zien in ‘De verbouwing van de eeuw’?

“We volgen bijna twee jaar lang vier stellen die een oude woning, of een pand dat niet eens bedoeld is om bewoond te worden, buitengewoon grondig renoveren. En dat is vaak nodig ook. Een stel heeft in Heerde bijvoorbeeld een oude nijverheidsschool gekocht. Een enorm pand van 400 vierkante meter. Ik weet nog dat ik er de eerste dag aankwam en dacht, deze mensen zijn niet goed snik. Wat een werk, wat een werk.
Dat gevoel heb ik bij de meeste gebouwen wel gehad. Waar begin je aan? Zo’n gebouw in ere houden, maar wel aanpassen aan de eisen van deze tijd. Dat is een enorme puzzel en kost zoveel bloed, zweet en tranen, zoveel geld en vergunningen. En dat vaak allemaal naast het gewone werk en gezinsleven. Gaandeweg slaat die emotie om naar bewondering als je het eindresultaat ziet. Hij heeft daar nu zijn horlogemakerij, zij een yogastudio.”

Wat onderscheidt dit programma van andere verbouwprogramma’s?

“Het is geen verbouwingsprogramma in de klassieke zin van het woord zoals we dat al kennen. Het gaat niet alleen om het bouwen zelf, dan had ik er geen bal aan gevonden. Waar ik op aansloeg was de extra laag die erin zit: de geschiedenis. Het zijn vier panden met veel historie, die dragen het verleden met zich mee.
Architectuurhistoricus Valentijn Carbo gaat op zoek naar die geschiedenis. Wie hebben er gewoond, wat gebeurde er, waarom is het gebouwd? Dat levert bijzondere verhalen op. Bij een voormalige onderwijswoning die gekoppeld was aan een school in Friesland hebben we de zoon van de oude hoofdmeester gevonden. Die vertelde over het huis en welke rol het heeft gespeeld in de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Er hebben veel onderduikers gezeten.”

Ben je zelf vaak verhuisd?

“Een paar keer. Het huis in Blaricum waar we nu wonen hebben we ook grondig verbouwd. Dat is een huis uit 1932. We zijn pas de derde bewoners en de vorige bewoner had er zijn eigen stempel op gedrukt. Dat was niet per se ons stempel en dus hebben we veel aangepast. Niet zelf, hoor. Dat hebben we laten doen. Ik ben helemaal niet handig, alleen in de keuken. Een muur schilderen is nog wel leuk, maar dat schuren is verschrikkelijk.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 20. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Kijk Digitaal: Van der Valk en Sirens

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 20.

Zonnig eiland, donkere wolken

De zwart-komische miniserie Sirens speelt zich helemaal af tijdens een weekend op een zonovergoten vakantie-eiland. Devon (Meghann Fahy) arriveert op het eiland om een bezoek te brengen aan haar jongere zus Simone (Milly Alcock), met wie ze de band wil aanhalen. Simones baas Michaela maakt dat echter onmogelijk. Filantroop Michaela (Julianne Moore) is getrouwd met miljardair Peter Kell en legt als het middelpunt van de high society op het eiland volledig beslag op Simone. Naast de drie voortreffelijke actrices in de hoofdrollen is Kevin Bacon te zien als de steenrijke Kell. Vanaf 22 mei op Netflix.

She the people

Netflix • 22 mei
Een nieuwe vicegouverneur merkt dat er meer bij haar baan komt kijken dan ze dacht. Comedy uit de koker van Tyler Perry.

Nine perfect strangers

Prime Video • 22 mei
De mysterieuze Masha (Nicole Kidman) ontvangt weer negen nieuwe gasten in haar wellnessresort. Seizoen 2 van de Amerikaanse dramaserie.

Van der Valk

NPO Plus • 22 mei
In seizoen 4 van de Brits-Nederlandse misdaadserie in Amsterdam staat er een belangrijk proces tegen een misdaadorganisatie op stapel.

Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 20. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Column Joris Linssen: De Nieuwe Drie

Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

Vroeger had je op cabaretgebied De Grote Drie: Wim Kan, Toon Hermans en Wim Sonneveld. Zij vernieuwden na de oorlog het metier en zetten een nieuwe standaard. Daarna begon het tijdperk van Freek de Jonge, Youp van ’t Hek en later Theo Maassen, die het tempo opvoerden en maatschappijkritische programma’s brachten. Ik herinner me dat ik als scholier een voorstelling van Freek bezocht en dat ik mega onder de indruk was van zijn spervuur aan grappen, wonderlijke vertelkracht en de meeslepende morele boodschap.

Afgelopen week bezocht ik Soundos El Ahmadi (43), Tim Fransen (37) en Saman Amini (35). Met recht de volgende generatie. Ze zijn geëngageerder dan de De Grote Drie, maar oppervlakkiger dan Freek, en ze vertegenwoordigen heel sterk de tijdgeest. Alle drie doen ze dat met een heel eigen mix van trivialiteiten en confronterende beschouwingen.

Soundos combineert banale grappen met ontroerende ontboezemingen en houdt met name de geprivilegieerde mannen in de zaal een spiegel voor. Pijnlijk toont ze aan dat een bijdehante vrouw van Marokkaanse komaf enorm veel ergernis opwekt bij conservatievelingen.

Tim Fransen laat zevenhonderd man in een uitverkochte zaal zingen dat we allemaal een fascist in ons hebben.

Maar de meeste indruk maakt Saman Amini, een Koerdische jongen die met zijn familie uit Iran is gevlucht. In een heel persoonlijke show vertelt en rapt hij over zijn leven in het azc, zijn wietverslaving en de grote ommekeer. Wat mooi dat we weer een nieuwe generatie hebben van De Grote Drie. Gaat dat zien!

Deze column staat in de NCRV-gids van week 20. Joris Linssen wisselt zijn column af met Bert Kranenbarg. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl

Back to top