Simone Kleinsma leeft voor muziek, theater en de kleinkunst. Van het succesvolle ‘Klassiekers van Kleinsma’ tot rollen in musicals: aan stoppen denkt ze voorlopig nog niet. ‘Ik voel me nog 30.’

Hoe hebben alle gasten van ‘Klassiekers met Kleinsma’ jou geïnspireerd?

“Claudia de Breij zit in de eerste aflevering. Ze nam muziek van Typhoon mee, prachtig. Die man maakt zulke mooie teksten. En ze liet me Froukje horen. Heel leuk, echt iemand van nu, door haar ging ik ook naar S10 luisteren. Het is een heel nieuwe stijl, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik ze erg op elkaar vind lijken. Ik doe zelf wat ik aan het einde van elk programma zeg: ‘Zoek ze eens op, die liedjes. Bijna alles is terug te vinden, luister er weer eens naar!’”

Wat luister je thuis?

“Dingen uit het programma, Maarten van Roozendaal bijvoorbeeld. Die man komt heel vaak voorbij in Klassiekers. En ik luister veel NPO Radio 5, of die oude crooners die je terugvoeren naar de jaren 60, 70 en 80. Het hoort een beetje bij de leeftijd denk ik, dat teruggrijpen op dingen van vroeger. Het is bij mij thuis nooit stil.”

Komt er hierna nog een nieuw seizoen?

“Ik wil heel graag door. Het zou zo zonde zijn om ermee te stoppen. Het is een te leuk programma om te maken én om naar te kijken. Dat denken wij tenminste. Het moet in alle agenda’s en schema’s passen. Iedereen heeft het druk; ikzelf ga in september het theater in met een soloprogramma. Ik kan er nog niets over zeggen, er staat nog niets op papier. Zolang mijn lijf het wil, ga ik lekker door.”

Het hele interview leest u in de NCRV-gids van week 49. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Deborah Ligtenberg

Vroeg opstaan, hard werken, een goede moeder zijn: presentatrice Lisette Wellens van ‘Goedemorgen Nederland’ blééf maar doorgaan. In haar jeugd leerde ze immers dat ze niets voor lief mag nemen. Maar sinds haar lichaam ‘stop’ zei, doet ze rustiger aan. ‘Elke vrije minuut vulde ik op.’

Lisette Wellens heeft net een uitzending van Goedemorgen Nederland achter de rug. Dat ze al voor dag en dauw op was, is niet aan haar te zien: haar ogen stralen en ze heeft duidelijk zin in het interview. Sinds begin september heeft de ochtendtalkshow van WNL een nieuw jasje, en dat past haar goed. “We zitten niet meer achter de desk, maar zitten samen met de gasten op de bank met een kop koffie. Er is meer ruimte voor een goed gesprek. Hoewel we een draaiboek hebben, komen de meeste vragen voort uit onze interesse. Dat maakt het herkenbaar en persoonlijk voor de kijker.”

Vind je dat belangrijk in je werk?

“Ja, ik ga graag op zoek naar iets dat kijkers raakt of waar ze zichzelf in kunnen herkennen. Als er een politicus op de bank zit, wil ik dat de kijker ook iets ziet van de persoon erachter, in plaats van dat diegene een ‘riedeltje’ afdraait. Dat neemt niet weg dat ik ook van hard nieuws hou; de Nederlandse politiek, de verkiezingen in de Verenigde Staten en het conflict in het Midden-Oosten vind ik belangrijk en interessant om te behandelen.”

Heb je altijd al interesse gehad voor het nieuws?

“Ik heb altijd een bepaalde honger gehad naar kennis. Ik las alles wat los en vast zat, ook dingen waarvoor ik misschien nog iets te jong was. Op mijn achtste las ik stiekem het dagboek van Anne Frank, nadat we het op school over de Tweede Wereldoorlog hadden gehad. Ik vond het heel interessant, maar daarna was ik zó bang dat er weer een oorlog zou uitbreken, dat ik een tijdje op de kamer van mijn broer heb geslapen.”

Het hele interview leest u in de NCRV-gids van week 48. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Marjolein de Jong 

Tot haar eigen verbazing kreeg Yvette van Boven toegang tot het Departement Hofmaarschalk. Die dienst is verantwoordelijk voor de ontvangsten van het koningspaar. ‘Er ging een wereld voor me open’, zegt ze over haar nieuwe programma ‘Oranje Van Boven: De keukens van de koning’.

Twee keer per jaar mogen landgenoten uit alle lagen van de bevolking zich melden op Paleis Noordeinde. Ze zijn uitgenodigd voor een uitblinkerslunch, waarbij het koningspaar Nederlanders die een bijzondere prestatie hebben geleverd in het zonnetje zet. Het overkwam ook tv-kok Yvette van Boven. In 2021 stond ze op de gastenlijst omdat ze voor Home made basics Het Gouden Kookboek 2020 had gewonnen, de prijs voor het beste kookboek van het jaar. Tijdens de lunch keek ze haar ogen uit. “Ik vond het zo leuk om in het paleis te zijn en te zien hoe de tafel gedekt was, wat er op de borden lag en hoe de lakeien iedereen precies tegelijk bedienden. Het was fascinerend.”

Hoop geregel

Toen de indrukken een beetje gezakt waren, kwam er een idee opborrelen. Ze schreef een brief aan het Departement Hofmaarschalk – het onderdeel van de Dienst van het Koninklijk Huis dat verantwoordelijk voor de ontvangsten – waarin ze vroeg of ze voor een nieuw programma met een cameraploeg mocht meelopen met de dienst. “Tot mijn verbazing mochten de producent, de regisseur en ik langskomen. We hebben besproken wat we wilden gaan doen en ze zeiden nog ja ook. Het is een gesloten wereld en je kunt met zo’n tv-ploeg ook ontzettend in de weg staan. Daarom was het ook een hoop geregel om overal bij te kunnen zijn. En toen moesten we er ook nog een verhaallijn in zien te krijgen. Dat is allemaal gelukt.” Van Boven kijkt terug op een fantastische tijd. “Ik mocht overal meekijken en heb ook alles aangeraakt. Er ging een wereld voor me open. De mensen met wie ik meeliep waren ongelooflijk leuk. Het is een klein en hecht groepje, maar ze werken keihard. Ik voelde me er echt thuis. In het begin was ik nog heel netjes en zakelijk, maar dat veranderde al snel.”

Het hele interview leest u in de NCRV-gids van week 47. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Wouter Luijken

In haar nieuwe programma ‘Op de barricade’ komt Fidan Ekiz op voor de gewone Nederlander. Door te luisteren naar elkaar, de tijd te nemen en standpunten bijeen te brengen. ‘In talkshows schuif ik steeds minder aan’

Je bezoekt in de serie drie plekken waar burgers in conflict zijn met overheid of bedrijven. Waarom wilde je dit programma maken?

“Vaak begrijp je pas echt waarom mensen zich ergens druk om maken als je ziet hoe ze leven, hoe ze voor elkaar zorgen en welke tradities daarin een rol spelen. Ik wilde die menselijke verhalen vertellen, in hun levens duiken. Tegelijkertijd blijf ik kijken naar de feiten en onderzoek ik alle kanten van een verhaal.”

In de eerste aflevering ga je naar Zandvoort, waar campinggasten in opstand komen tegen een projectontwikkelaar die er luxe chalets wil bouwen. Wat trof je aan?

“Een familiecamping waar Jordanezen al generaties lang samenkomen, sommigen wonen er zelfs permanent. Nu moeten ze wijken voor de rijken, terwijl ze geen kant op kunnen en hun stacaravans straks niets meer waard zijn. Het raakt me dat het laatste stukje Jordaan hiermee dreigt te verdwijnen. Dit zijn mensen bij wie je altijd kunt aanschuiven, waar André Hazes wordt gezongen aan tafel. Het was zo’n warm welkom. Ik voel me sowieso meer op mijn gemak bij volkse types.”

Hoe komt dat?

“Ik ben opgegroeid in een volkswijk in Rozenburg, onder de rook van Rotterdam. Die heette de Tulpenbuurt, maar werd de turkenbuurt genoemd omdat er zoveel gastarbeiders woonden. Samen optrekken, naar elkaar luisteren: de gemeenschapszin was heel sterk. Dat is iets dat ik in Nederland steeds meer mis, we lijken elkaar uit het oog te verliezen. Ik ben in mijn werk altijd op zoek naar hoe mensen weer met elkaar kunnen praten, naar elkaar kunnen luisteren.”

Het hele interview leest u in de NCRV-gids van week 46. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Elselien van Dieren