X
nrcv-light-2
zaterdag 04 april 2026
http://nrcv-light-2

Hans Schiffers: ‘Soms worstel ik nog met mijn bescheidenheid’

Arbeidsvitaminen bestaat tachtig jaar. Avrotros viert dat met jubileumuitzendingen en een tv-quiz. Onlangs werd presentator Hans Schiffers verrast met een oeuvreprijs. ‘Radio is veel meer mijn ding dan televisie’.

Hoe ontstond je liefde voor muziek?

“Als ik tekende, stond Radio Veronica altijd aan. Mijn oom Ruud werkte daar als technicus. Soms paste ik op zijn kinderen. Hij had een enorme platencollectie, waar ik dan naar luisterde tot hij thuiskwam. Door hem kwam ik in aanraking met bands als Pink Floyd, Genesis en The Moody Blues. Wat muziek betreft groeide ik op in een fantastische tijd. Daar profiteer ik nu nog dagelijks van.”

Toch ging je na de middelbare school naar de lerarenopleiding. Hoe belandde je uiteindelijk in Hilversum?

“Mijn vader zei: ‘Je kunt wel striptekenaar willen zijn, maar je moet een goede basis en een diploma hebben.’ Zijn eigen vader overleed jong en hij had als oudste zoon voor het gezin van tien kinderen moeten zorgen. Zekerheid was belangrijk voor hem. Ik heb in Amsterdam een derdegraads onderwijsbevoegdheid gehaald. Als bijbaantje werkte ik op de postkamer van de Vara. Die omroep zat in verschillende villa’s in Hilversum. Zo kwam ik ook in de radiovilla, waar dj’s als Felix Meurders, Peter Holland en Alfred Lagarde zaten. Daar kreeg het omroepvirus me te pakken. Ik dacht: misschien wil ik dit zelf ook ooit doen. Ik moest eerst in militaire dienst. Toen ik daar in 1983 uitkwam, kon ik bij een radiopiraat terecht. Daarna was ik niet meer te houden. Het idee dat ik via de ether mijn favoriete muziek kon verspreiden, was iets magisch.”

Je hebt 1983 eens een sleuteljaar genoemd. Waarom? 

“Het was het begin van mijn radiocarrière en mijn coming-out. Bij die piratenzender werd ik tot over mijn oren verliefd op de jongen die me aannam. Al die tijd had ik voor me gehouden dat ik op mannen viel. Het was destijds nog moeilijk om openlijk voor je homoseksualiteit uit te komen. Zelfs toen ik in 1985 bij de Avro kwam, heb ik het nog een tijd verzwegen. Ik moest er eerst mijn plek veroveren. Muziek was lang de liefde waarmee ik het moest doen. Toen ik het uiteindelijk vertelde, vielen de reacties natuurlijk ontzettend mee. De mediawereld is gelukkig heel liberaal. Eind 1988 kwam ik mijn man Rob tegen, mijn eerste serieuze relatie. Hij was degene naar wie ik altijd had gezocht.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 8. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Bram de Graaf

Kijk Digitaal: Den svenska länken en Pavane

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 7:

Oorlogsverhaal uit Scandinavië

Tijdens de hele Tweede Wereldoorlog hield het neutrale Zweden zijn politieke en economische relatie met nazi-Duitsland in stand. Toen er na de oorlog kritiek kwam op die opstelling, kon Zweden wijzen op zijn rol in de succesvolle evacuatie van Joden uit Noorwegen, Denemarken en Hongarije. De historische dramafilm Den svenska länken (‘De Zweedse link’) vertelt dat verhaal. In 1942 hoort de onopvallende Zweedse diplomaat Gösta Engzell (Henrik Dorsin) dat de Duitse bezetter in omringende landen een massamoord aanricht onder de Joodse gemeenschappen. Hij zet een plan in werking dat duizenden levens zal redden. Vanaf 19 februari op Netflix.

La celda de los milagros

Netflix • 13 februari
Door een misverstand wordt een gehandicapte koopman vastgezet voor de moord op een meisje. Mexicaans gevangenisdrama. Ook vindbaar onder de Engelse naam Watch A Father’s Miracle.

Cortafuego

Netflix • 20 februari
Een moeder moet op zoek naar haar dochter, die tijdens een grote bosbrand is verdwenen. Spaanse thriller.

Pavane

Netflix • 20 februari
In deze romantische dramafilm uit Zuid-Korea ontmoeten drie eenzame mensen elkaar tijdens hun werk in een warenhuis.

Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 7. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Column Joris Linssen: Saamhorigheid

Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

Soms vallen feestelijke dagen zomaar samen. Zo is mijn zus af en toe jarig met Pasen, wat altijd extra feestelijk aanvoelt. En carnaval begint dit jaar uitgerekend op Valentijnsdag. Best toepasselijk, want carnaval is natuurlijk één groot datingcircus waar nieuwe liefdes ontstaan en oude liefdes opleven.

Verder lijken de twee niet zoveel op elkaar. Valentijnsdag wordt steeds commerciëler en verliest zijn oorspronkelijke functie. Het was zo’n leuk fenomeen: je stuurde je geheime crush anoniem een kaartje, gedicht of roos. Een romantische geste. De laatste jaren is het meer een dag geworden waarop koppels die elkaar al tijden kennen uit eten gaan of dat de één bloemen voor de ander meebrengt. En doorrr.

Nee, dan carnaval. Zoals we afgelopen week zagen in onze heerlijke tv-serie Carnavalshart is dat feest helemaal terug van bijna weggeweest. We vieren met carnaval de saamhorigheid, de gezelligheid en het samenzijn. Rangen en standen verdwijnen, hokjesdenken vervaagt.

Zelf werd ik tijdens carnaval eens hopeloos verliefd op een donkere zigeunerin met een prachtige roos in haar zwarte haren. Toen we na carnaval afspraken in de gewone wereld, bleek ze een hoogblond hockeymeisje.

Dat is precies de kracht van carnaval. Iedereen is anders en daardoor misschien wel juist zichzelf. Het zal u nu wel duidelijk worden: carnaval is eigenlijk een heel filosofisch evenement. Maar wat de toenemende populariteit van dit volksfeest vooral aangeeft, is dat ons verlangen naar verbondenheid groeit. Tradities die als oubollig werden gezien, zijn nu weer broodnodig. Alaaf!

Deze column staat in de NCRV-gids van week 7. Joris Linssen wisselt zijn column af met Bert Kranenbarg. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl

Ivo Putman: ‘Aan een tuin zie ik hoe iemand in elkaar steekt.’

Tuinexpert Ivo Putman is het gezicht van De grote tuinverbouwing. Hij zit al sinds zijn zestiende in het vak, dat hij leerde van Rob Verlinden. ‘Een superstrak gazon vind ik gewoon heel gaaf.’

Waar komt je liefde voor tuinen vandaan?

“Die heb ik van mijn moeder. Ze is nu tachtig, is dol op tuinieren en onderhoudt de tuin nog steeds zelf. Een tijdje geleden vroeg ik haar of het niet tijd werd voor een huis met een wat kleinere tuin. Nou, ik kreeg nog net geen draai om mijn oren. Die tuin is ontzettend belangrijk voor haar, en ik zie dat hij haar vitaal houdt.” 

Hoe kwamen de tuinen op je pad?

“Via vakantiewerk. Ik was jong en wilde wat centjes verdienen. Ik ben een doener. Klussen als bestraten of schuttingen en overkappingen plaatsen vind ik heerlijk: je ziet echt iets ontstaan. Ik ging aan de slag in het hoveniersbedrijf van Rob Verlinden, bekend van de programma’s Eigen huis & tuin en Robs grote tuinverbouwing. Hij weet alles over planten en praat daar met zoveel passie over; die man is echt een wandelende encyclopedie. In de tijd dat ik bij hem werkte, leerde ik stap voor stap steeds meer. Zo begon ik te beseffen dat dit was wat ik wilde. Vervolgens heb ik alsnog de hoveniersopleiding gedaan.”

Hoe ziet je eigen tuin eruit?

“Ze zeggen wel eens dat schilders hun eigen muren niet doen of dat koks thuis de keuken mijden. Dat gaat voor mij niet op. Onze tuin is een combinatie van strak en minder strak. Achter hebben we een groot terras waar we lekker kunnen zitten. Verder zijn er verhoogde borders, waarbij ik de bestrating heb laten doorlopen in de bakken. Aan de achterkant van de tuin staat een overkapping. De beplanting bestaat uit statige bomen met daaronder lagere planten, zodat er een doorkijk ontstaat. Er staat altijd wel iets in bloei, zodat we het hele jaar door kunnen genieten van de insecten die daarop afkomen. Oorspronkelijk had ik het strakker ontworpen, maar mijn vriendin wilde het wat losser. Daar had ze wel gelijk in, daarom heb ik wat ronde en ovale vormen toegevoegd.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 7. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Kijk Digitaal: How to get to heaven from Belfast en ER

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 6:

Op avontuur door Noord-Ierland

De bedenker van de succesvolle sitcom Derry Girls keert terug naar Netflix met een nieuwe komische thrillerserie. In How to get to heaven from Belfast introduceert Lisa McGee drie vriendinnen die zich samen in een mysterieus avontuur storten. De slimme Saoirse, gestreste moeder Robyn en betrouwbare Dara zijn al sinds hun schooljaren bevriend. Dan horen ze dat het vierde lid van hun vriendengroep, met wie ze al twintig jaar geen contact meer hebben, is overleden. Saoirse, Robyn en Dara vinden de omstandigheden van Greta’s dood verdacht en beginnen een onderzoek dat terugvoert naar hun verleden. Vanaf 12 februari op Netflix.

ER

Netflix • 10 februari
ER lanceerde heel wat carrières. De legendarische ziekenhuisserie is nu vanaf het begin terug te zien op Netflix.

Motorvalley

Netflix • 10 februari
Elena wil haar rol in het familiebedrijf veroveren door het winnen van een racecompetitie. Italiaanse dramaserie.

Olowiane dzieci (Lead Children)

Netflix • 11 februari
Een arts constateert loodvergiftiging bij kinderen die opgroeien in de buurt van een smelterij. Poolse dramaserie.

Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 6. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Femke Kok: ‘Soms vergeet ik wat ik al bereikt heb’

Het hele seizoen is Femke Kok al een klasse apart op de korte afstanden. Olympisch goud op de 500 meter in Milaan lijkt dus bijna een zekerheid. ‘Maar ik wil ook genieten van elk moment.’

Hoe kijk je terug op de afgelopen maanden?

“Het is echt een achtbaan geweest. Het is natuurlijk heel mooi en ik ben superblij met wat ik allemaal gepresteerd heb en hoe het tot nu toe gegaan is. Het wereldrecord dat ik in Salt Lake City reed, was een droom die uitkwam. Ik had niet verwacht dat dat zoveel zou losmaken. Ik krijg nu heel veel berichten van mensen die meeleven, die vertellen dat ze stonden te springen of zelfs moesten huilen. Dat vind ik heel mooi, maar het is een olympisch seizoen: de Spelen zijn mijn grootste doel.”

Ben je daar dan het hele seizoen al mee bezig?

“Natuurlijk zitten de Olympische Spelen in mijn hoofd. Aan de andere kant probeer ik van elk moment te genieten. Toen ik dat wereldrecord reed, zei onze coach Dennis van der Gun dat iedereen zo intensief met de Spelen bezig is dat we soms vergeten wat we al bereikt hebben. Dus als ik iets moois presteer, probeer ik daar altijd van te genieten. Daarom wil ik ook nog niet al te veel met de Spelen bezig zijn. Ik weet wel een beetje wat me te wachten staat, al heb ik nog nooit normale Olympische Spelen meegemaakt. De vorige keer was het in coronatijd, zonder publiek op de tribunes. Dat was heel apart om mee te maken. In Milaan zal dat heel anders zijn.”

Je geniet zichtbaar van het schaatsen. Wat maakt die sport voor jou uiteindelijk zo leuk?

“Het is mooi dat ik me als schaatser kan blijven ontwikkelen, want mijn techniek is nooit perfect. Met zoiets kan ik elke dag bezig zijn en daar haal ik heel veel plezier uit. Daarom vind ik het een supermooie sport. Het is ook heel afwisselend: in de zomer doen we heel andere dingen dan in de winter. We zijn niet alleen bezig met schaatsen, maar doen daarbuiten ook andere sporten: hardlopen, atletiektraining en wielrennen. Voor de afwisseling vind ik dat heel leuk. En ik probeer altijd het beste uit mezelf te halen.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 6. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Johan Boef

Column Bert Kranenbarg: Joris

Bert Kranenbarg presenteert ‘BertOp5’. In zijn twee-wekelijkse column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

‘Het gaan niet om mij, ik ben niet belangrijk. Maar ik vind het een hele eer’, zei sportcommentator Joris van den Berg toen ik hem op een vrijdagmiddag in januari overviel bij het EK shorttrack in Tilburg.

Namens de jury van de Theo Koomen Award mocht ik hem vertellen dat hij het mooiste sportverslag van het jaar had gemaakt. Hij krijgt de prijs voor zijn commentaar, drie weken lang, bij de Ronde van Frankrijk in Radio Tour de France.

Ik had me al laten vertellen dat Joris er niet van houdt in de spotlights te staan. Hij zal nooit aanschuiven in een talkshow of een kranteninterview geven over zijn werk en leven. Dus hij reageerde wat ingehouden, maar zijn ogen spraken boekdelen. Een week later was Joris te gast in de studio, waar hij de award kreeg uit handen van juryvoorzitter Evert ten Napel. ‘Joris levert alles wat een mooi sportverslag nodig heeft: informatie, spanning, passie en emotie.

De jury roemt zijn taalcreativiteit, waardoor het prettig is om naar zijn verslag te luisteren’, aldus Evert in het juryrapport. Ja, je moet het eigenlijk horen, maar neem alleen al deze zin uit zijn verslag: ‘Zwalkend op een berg die heel veel weg heeft van een shisha-lounge, zoveel rook en damp en mist hangt eromheen.’ Vader Gerard van den Berg zou trots zijn. Zo vader, zo zoon!

Bert Kranenbarg wisselt zijn column af met Joris Linssen. Deze column staat in de NCRV-gids van week 6. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden

Bert Kranenbarg presenteert Bert op 5 ✑ Reageren? bert@www.ncrvgids.nl

Marianne Timmer: ‘Ik kreeg een duwtje van boven’

Op weg naar de Winterspelen presenteert De reünie een special waarin schaatsers olympische herinneringen ophalen. Marianne Timmer is met drie keer goud de succesvolste van het stel. ‘In Nagano was elke klap raak.’

Wat weet je nog van jouw eerste Olympische Spelen, in 1998 in Nagano?

“Ik vond het fantastisch; de Olympische Spelen zijn zo’n groots evenement. Als dertienjarig meisje zag ik Yvonne van Gennip drie keer goud winnen in Calgary. Ik wilde net als zij zijn. Naar Nagano leefde ik extra intensief toe, omdat ik eigenlijk vier jaar eerder in Hamar al had moeten starten: ik was officieel geplaatst, maar op het laatste moment besloot de schaatsbond dat ik niet zou gaan. Dat deed pijn. Tegelijkertijd gaf het me extra motivatie: ik moest nóg beter worden, zodat de bond voor de Spelen in Nagano echt niet meer om me heen zou kunnen.”

Verraste je jezelf daar?

“Zeker. Ik was niet de favoriet, maar alle puzzelstukjes vielen op de juiste plek. Ik won goud op de 1000 en 1500 meter in ideale races. Die ritten herinner ik me van begin tot eind; ik was compleet gefocust en hoorde het publiek op de tribunes totaal niet. Ik zat helemaal in mijn eigen kokertje.”

Op de dag af acht jaar later pakte je in Turijn opnieuw goud op de 1000 meter.

“19 februari, een bijzondere datum. Op 19 februari 1994 overleed mijn goede vriendin Renske Vellinga. Ze was onderweg om haar schaatsen te laten slijpen toen haar auto van de weg raakte en ze tegen een boom botste. Vier jaar en twaalf jaar na haar dood won ik precies op haar sterfdag olympisch goud. Nu zie ik dat als iets heel moois. Uiteindelijk was Renske er die keren bij, daar geloof ik in. Laat ik het zo zeggen: als mensen kunnen helpen van bovenaf, dan heeft zij me zeker een duwtje gegeven.” 

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 5. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Column Joris Linssen: Dakloos

Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

Hoe het staat met medemenselijkheid en compassie, kun je misschien wel aflezen aan de manier waarop we omgaan met dakloze mensen. Daar komen er steeds meer van. Dertig jaar geleden liep het in Utrecht de spuigaten uit. Onder Hoog Catharijne had je toen een heuse junkentunnel. Het was de hel op aarde. Er lagen mensen weg te kwijnen, soms lag er een overleden persoon tussen hen in. Er werd geroofd, gevochten, verkracht in die vuile steeg. Als je er langs kwam, kon je de stank van verre ruiken. Huiveringwekkend.

Wethouder Hans Spekman maakte er een eind aan, door hostels voor gebruikers en daklozen in te richten. Vorig jaar werd er een kunstwerk geplaatst om aan de tunnel te herinneren. Lucas Mergler maakte een betonnen monument, dat iemand verbeeldt die op de grond ligt. De persoon is in stukken gehakt, om te laten zien dat de mensen in de tunnel daar vaak gebroken uitkwamen. Maar de binnenkant is van messing, zodat het schittert in de zon.

Inmiddels is het kunstwerk onherkenbaar geworden, omdat mensen hun fiets parkeren in de sleuven van het beeld. Het lijkt veel te zeggen over het gebrek aan solidariteit en mededogen in onze moderne samenleving. Maar toen de kunstenaar werd gevraagd wat hij ervan vond, zei hij dat er absoluut geen hek omheen moet komen, of een bordje erbij dat fietsers verbiedt te parkeren. Misschien versterkt dit het verhaal wel, sprak hij filosofisch. Het is aan de toeschouwers, de fietsparkeerders en aan de stad…

Deze column staat in de NCRV-gids van week 5. Joris Linssen wisselt zijn column af met Bert Kranenbarg. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl

Kijk Digitaal: Bones en Yoh! Bestie

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 5:

Hugh Bonneville in seizoen 2 van The gold

De roof van een enorme buit aan goudstaven en juwelen op de Londense luchthaven Heathrow werd in 1983 de kraak van de eeuw genoemd. Het tweede seizoen van de Britse misdaadserie The gold maakt een tijdsprongetje van een paar jaar. De helft van de buit – ruim tien miljoen pond – is nog steeds niet teruggevonden. Hoofdinspecteur Brian Boyce (Hugh Bonneville) hoort van hogerhand dat hij zijn onderzoek moet afronden, maar op de valreep krijgt hij een laatste kans en de middelen om de voortvluchtige dieven in de kraag te vatten. Op 5 februari staan alle afleveringen van het tweede seizoen op NPO Plus.

Bones

Netflix • 1 februari
Een forensisch expert en een FBI-agent slaan de handen ineen in deze langlopende en nog steeds geliefde misdaadserie.

Glitter & gold: Ice dancing

Netflix • 1 februari
Op weg naar de Olympische Winterspelen volgt deze documentaireserie paren die trainen voor het onderdeel ijsdansen.

Yoh! Bestie

Netflix • 6 februari
Thando is ongelukkig in de liefde, maar heeft niet door dat goede vriend Charles haar wel ziet zitten. Zuid-Afrikaanse romkom.

Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 5. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Back to top