X
nrcv-light-2
zondag 05 april 2026
http://nrcv-light-2

Column Joris Linssen: Pauluskerk

Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

De elfde van de elfde staat voor carnaval en Sint-Maarten. Maar voor mij geen gek kostuum of snoepzakken voor zingende kinderen. Ik ging die dag naar de Pauluskerk in Rotterdam. Puur uit interesse.

Een tijdje terug maakte ik via-via kennis met de dominee die daar tegenwoordig predikt: Martijn van Leerdam. Hij bleek een zeer gepassioneerd man, met een groot hart voor mensen die in de hoek zitten waar de klappen vallen.

Toen ik voor het eerst door de grote zaal liep, waar een kleurrijk gezelschap aan de koffie zat, werd ik meteen geraakt. Mooie mensen waarvan ik meteen kon inschatten dat ze waarschijnlijk drugs gebruikten of op straat hadden geslapen. Ze kwamen hier zichtbaar op krachten. In de hoek kon je een nummertje trekken voor de kapper. Met een tondeuse werd de een na de ander dankbaar opgefrist.

Mijn tweede bezoek was om het kerkcafé bij te wonen, een soort Bijbelkring. Er werd voorgelezen en gediscussieerd. De deelnemers waren oude klanten van de Pauluskerk, die op deze manier voeling hielden met die bonte gemeenschap. We waren met zijn tienen, de dominee aan het hoofd. Plastic beker koffie, meegebrachte boterhammen. Aan tafel een man die wat tanden miste, maar dat compenseerde met een enorme Bijbelkennis. Een ander streek bedachtzaam over zijn lange grijze baard, voordat hij zijn mening gaf. Een oudere dame met felrode lippen vertelde over haar verongelukte neefje. De bijeenkomst duurde slechts een uur, maar ik vertrok met veel nieuwe inzichten en een warm hart.

Deze column staat in de NCRV-gids van week 48. Joris Linssen wisselt zijn column af met Bert Kranenbarg. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl

Simone Weimans: ‘Dit had mijn wereld kunnen zijn’

Vijftig jaar na de onafhankelijkheid van Suriname presenteert NOS-gezicht Simone Weimans een speciale live-uitzending over dat historische moment. Ze voelt zich verbonden met Suriname, maar is er tegelijkertijd een buitenstaander.

Hoe is jouw band met Suriname?

“Die is best raar. Als ik daar ben, denk ik aan de ene kant: dit is mijn land, hier liggen mijn roots. Tegelijk ben ik in Nederland geboren en opgegroeid; hier woon en werk ik. Het NOS Journaal wordt in Suriname ook uitgezonden en als mensen me daar herkennen zeggen ze: ‘Oh, jij bent die mevrouw van het journaal uit Nederland.’ Ze zien mij dus als ‘die mevrouw uit Nederland’. Aan de andere kant weten de mensen in het dorp van mijn vader wel dat ik ‘de dochter van’ ben. Alleen spreek ik hun taal, het Saramaccaans, niet en dat vind ik jammer. Al met al voelt het dubbel; ik hoor er wel bij, maar ben tegelijk een buitenstaander.”

In 2022 deed je mee aan het programma ‘Verborgen verleden’. Heeft dat je band met Suriname beïnvloed?

“Enorm. Die band is veel sterker en rijker geworden. Ik had vooraf niet verwacht dat het me zoveel zou doen. Mijn vader is 2012 overleden, in Suriname. Sindsdien was ik er niet meer geweest. Toen ik werd gevraagd voor Verborgen verleden, wist ik dat ze in mijn familiegeschiedenis zouden duiken. Dat was echt een cadeautje. Er kwamen heel mooie verhalen uit. Bijvoorbeeld van vier vrouwen in mijn moeders familielijn die zich al voor de afschaffing van de slavernij hadden vrijgevochten. Daar zijn allemaal documenten van. Sterke vrouwen die ervoor hadden gezorgd dat hun kinderen en kleinkinderen ook vrij konden zijn.”

En van jouw vaders kant?

“Hij stamt af van tot slaaf gemaakten die de binnenlanden zijn ingevlucht. Hun verhalen zijn vooral mondelinge overleveringen. Een belangrijk verhaal gaat over hoe zijn geboortedorp Ganzee in 1965 onder water is gezet vanwege de bouw van de Brokopondo-stuwdam. De gemeenschap moest vertrekken en in Klaaskreek opnieuw beginnen. Dat is een enorm trauma, waar mijn vader zelf nooit iets over heeft verteld. Doordat ik die verhalen nu ken, heeft mijn band met Suriname zich verdiept.”

Beleef je daardoor de viering van vijftig jaar onafhankelijkheid intenser?

“Niet per se. Ik lijk daarin misschien op mijn ouders. Ze waren absoluut heel betrokken bij de Surinaams-Nederlandse gemeenschap, zaten in allerlei besturen en vonden het belangrijk om hun mensen te ondersteunen. Concreet bezig zijn vonden ze belangrijker dan filosoferen over Suriname. Zelf zit ik in het bestuur van Well Made Productions, dat theatervoorstellingen en films maakt vanuit bicultureel perspectief. Dat ondersteun ik graag. Ik heb persoonlijk geen grote emoties bij de Surinaamse onafhankelijkheid. Dat neemt niet weg dat de geschiedenis me enorm interesseert. Zo ben ik nu ook bezig met een nieuw reisprogramma voor Omroep Zwart.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 47. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Ernest Marx

Kijk Digitaal: Protection en Outlander

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 47:

Protection: spannend Brits misdaaddrama

Agent Liz Nyles (Siobhan Finneran uit Downton Abbey) is belast met de beveiliging van getuigen die gevaar lopen. Het gaat mis als een getuige en zijn vrouw in hun schuilplaats worden vermoord door gemaskerde mannen. Agent Paul Brandice (Barry Ward), met wie Liz een stiekeme affaire heeft, raakt ernstig gewond tijdens de aanval. Eigenaardig is dat Paul niets te maken had met deze zaak. In de Britse miniserie Protection zoekt Liz een antwoord op onaangename vragen. Is er een lek in haar team en wat had Paul te zoeken in het safehouse? Vanaf 27 november staan alle afleveringen van Protection op NPO Plus.

Outlander

Netflix • 25 november
Eindelijk komt Netflix door met de tweede helft van seizoen 7, waarin de Frasers terugkeren naar Schotland.

Jingle Bell Heist

Netflix • 26 november
In deze romantische kerstkomedie plannen twee klunzige dieven een overval op de eigenaar van een Londens warenhuis.

The Stringer: The Man Who Took the Photo

Netflix • 28 november
Deze documentaire gaat op zoek naar de echte maker van de foto van het ‘napalmmeisje’ uit de Vietnamoorlog.


Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 47. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Column Bert Kranenbarg: Marlotte

Bert Kranenbarg presenteert ‘BertOp5’. In zijn twee-wekelijkse column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

Als ik zeg ‘Marlotte’ dan weet ik zeker dat er mensen zijn die meteen zeggen “oh ja, Marlotte, fascinerend”. Maar genoeg anderen zegt het vast helemaal niks. Ik zit er tussenin op dit moment.

Pas geleden had ik een bijeenkomst met collega-radiopresentatoren en tijdens een rondje werd gevraagd: naar welke podcast luister je? Veel mensen noemden ‘Op zoek naar Marlotte’, een podcastserie gemaakt door televisieprogramma Zembla. “Moet je horen! Echt heel bijzonder!” zeiden ze erbij.

Collega’s op mijn redactie hebben ook allemaal geluisterd en wilden het er echt even met elkaar over hebben. Dus ik ben een kwartiertje ergens anders gaan zitten om ze die kans te geven. Meeluisteren was ongewenst omdat ze dan dingen zouden verklappen. Heb toen wel meteen de podcast opgezocht om zelf te gaan luisteren.

Net als bij een goeie televisieserie moet ik er nog even in groeien, maar fascinerend lijkt het me absoluut. Zeker omdat er ook allerlei vooruitwijzingen in zitten waar ik nu nog geen touw aan kan vastknopen, maar die me wel razend nieuwsgierig maken.

Ik hoor al mensen de vergelijking maken met de podcastserie ‘De brand in het landhuis’ die bijna zeven jaar geleden uitkwam. Had ook iedereen gehoord en heb ik verslonden. Er zijn vijf afleveringen, ik heb het eerste kwartier van aflevering 1 gehoord. En als u het me niet kwalijk neemt, ga ik nu snel verder luisteren.

Bert Kranenbarg wisselt zijn column af met Joris Linssen. Deze column staat in de NCRV-gids van week 47. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden

Bert Kranenbarg presenteert Bert op 5 ✑ Reageren? bert@www.ncrvgids.nl

Kees Prins: ‘Als ik niets maak, ben ik niet gelukkig’

Ook in seizoen 2 van de spannende serie ‘BuZa’ speelt Kees Prinsde hoofdrol. Zijn lange loopbaan is nog niet voorbij, de drang om te acteren blijft. ‘Ieder mens wil toch aandacht en applaus?’

U ontvangt inmiddels AOW, waarom zei u weer ja tegen een tv-serie?

“Geld! Ik ben altijd zzp’er geweest en ontvang geen pensioen. Als ik niets te werken heb, zit ik in Spanje. Meestal dus. Ik ben wel selectief. Iets moet wel bij me passen. Als ik iets alleen voor het geld doe, krijg ik mezelf niet uit bed.”

Waarom bent u wél uit bed gestapt voor ‘BuZa’?

“Het eerste seizoen vond ik erg goed gelukt. Ik heb geen seconde getwijfeld toen ik het script van Frank Ketelaar las. Zijn scripts zijn onovertroffen. Bij een rol moet ik het gevoel hebben dat ik er iets van kan maken, het moet gaan jeuken. En dat was bij Meinema het geval. De combinatie van vormelijke taal en toch een mens van vlees en bloed spelen trok mij aan. Hoe gaat het eraan toe achter de politieke schermen? Ik heb veel politici op tv bekeken, maar dat hielp niet echt. Uiteindelijk dacht ik: ik speel hem zoals ik zou zijn als ik in de politiek zat. Ik heb inmiddels de eerste afleveringen gezien, die zijn wel oké.”

Waarom acteert u zo graag?

“Omdat ik daar toevallig een talent voor heb. Ieder mens komt uiteindelijk terecht in het ding waar hij zich het lekkerst bij voelt, en waar hij het meest waardering voor krijgt. Ik speelde op de middelbare school al Shakespearestukken, vond ik hartstikke leuk om te doen. Maar ik dacht niet: ik word een beroemde acteur. Ik ben naar de Academie voor Kleinkunst in Amsterdam gegaan omdat ik dacht dat het misschien wel iets voor mij was.”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 46. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Bram de Graaf

Kijk Digitaal: Bergerac en Champagne Problems

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 46:

Bergerac krijgt een modern jasje

In de jaren 80 speelde John Nettles Jim Bergerac, een geplaagde rechercheur die de misdaad bestreed op het eiland Jersey. Dit jaar gaf de BBC Bergerac een frisse start, nu met Damien Molony in de titelrol. Na het overlijden van zijn vrouw worstelt hij met een drankverslaving en hij heeft een moeizame relatie met zijn puberdochter. Na de schokkende moord op een rijke vrouw verwacht heel Jersey dat Bergerac de dader vindt. Nettles voelde zich te oud voor een gastrol in deze ‘reboot’; de markante Triumph Roadster waarin zijn personage rondreed, keert wel terug. Vanaf 20 november staat het hele eerste seizoen op NPO Plus.

The Carman family deaths

Netflix • 19 november
Nathan Carman werd uit zee gevist na een schipbreuk waarbij zijn moeder overleed. Deze documentaire stelt de vraag: is hij slachtoffer of moordenaar?

Champagne Problems

Netflix • 19 november
In deze romantische kerstfilm speelt Minka Kelly een manager die in Parijs valt voor de erfgenaam van een champagnemerk.

Las locuras

Netflix • 20 november
Braziliaans filmdrama met de verhalen van zes vrouwen, verbonden door een gedeelde vriend.


Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 46. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.

Column Joris Linssen: Rooksmaakje

Joris Linssen presenteert onder meer ‘Hello Goodbye’ en ‘Boeddha in de polder’. In zijn column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

Alarm! Het water is besmet. Het popte zomaar op in mijn mailbox, om half zeven op zaterdagmorgen: kook uw water drie minuten voor u het drinkt. Er bleek een bacterie in een waterreservoir te zitten: enterokokken.

De rest van de ochtend was ik bezig met water koken in grote pannen op het fornuis en het over te gieten in lege flessen. Ondertussen werd de supermarkt om de hoek belegerd door klanten die meteen begonnen te hamsteren. De waterflessen en -pakken vlogen de schappen uit. Het deed denken aan de pleerollen tijdens corona vijf jaar geleden.

Het brengt het slechtste in de mens naar boven. Niemand had kennelijk de moeite genomen de mail van het waterleidingbedrijf helemaal uit te lezen, want daar stond het toch echt: het is dus niet nodig om flessenwater te kopen. We vragen u om het flessenwater in de winkels zoveel mogelijk over te laten voor mensen die geen mogelijkheid hebben om water te koken. Zo blijft er genoeg over voor wie het echt nodig heeft.

De smaak van gekookt en afgekoeld water viel mij trouwens best tegen, maar dat kan ook aan mijn oude pannen liggen. Ik herinnerde mij wat ik dronk tijdens een kanotocht in Zweden: gewoon water uit het meer dat tien minuten gekookt had op een houtvuur. Had een heerlijk rooksmaakje. Daarom ga ik nu de vuurkorf in de tuin maar eens aansteken en daar een ketel boven hangen. Daar kan geen winkelwater tegenop!

Deze column staat in de NCRV-gids van week 46. Joris Linssen wisselt zijn column af met Bert Kranenbarg. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Joris Linssen is presentator bij de NCRV ✑ Reageren? joris@www.ncrvgids.nl

Humberto Tan: ‘Dit programma is een droom’

In ‘Gelukkig hebben we de foto’s’ nog neemt Humberto Tan prominenten mee om foto’s te maken op bijzondere plekken. Van het Amazonegebied tot Zambia en Limburg. ‘Fotograferen leert je zien.’

Het duurt niet lang voor Humberto Tan zijn telefoon tevoorschijn haalt. Enthousiast bladert hij door de foto’s (“Ik heb er meer dan 20.000”) van orang-oetans, açaibessen, lokale bewoners en een witte neushoorn die 24 uur per dag bewaakt wordt. Allemaal foto’s die hij gemaakt heeft op de reizen die hij maakte voor Gelukkig hebben we de foto’s nog. Elke foto komt met een verhaal dat de presentator met veel enthousiasme vertelt. Zijn ogen glimmen en hij gebruikt zijn handen veelvuldig om het verhaal kracht bij te zetten.

Ik voel je passie voor dit programma. Hoe is het tot stand gekomen?

“Het is een droom, een kers op de taart. Het combineert fotograferen, interviewen en prachtige locaties. Ik had voor Videoland De jacht op de jaguar gemaakt. Een zoektocht naar die katachtige in de Surinaamse jungle. Dat programma scoorde boven verwachting en deze serie zou je als vervolg kunnen zien. Destijds deed ik het in mijn eentje, maar hoe mooi is het niet om andere mensen met een passie voor fotograferen mee te nemen? Niet voor een wedstrijd, maar om samen foto’s te maken die aan het eind van de uitzending een mooi drieluik opleveren.”

Waar ben je geweest?

“Naar plekken als Zambia, Indonesië en de Alpen, maar ook naar Limburg, om te zien hoe mooi het daar is. Maar het is ook elke keer een schoonheid die op de een of andere manier wordt bedreigd. Want dat is ook een onderdeel van het programma. Op Spitsbergen zag ik met Raven van Dorst en Loes Haverkort de impact van klimaatverandering. In Venetië heb ik met Ronald de Boer en Estelle Cruijff gezien hoe men daar tegen het water vecht. Maar het is niet altijd serieus hoor, er mag ook gelachen worden. Met Janny van der Heijden bakte ik pannenkoeken op de lokale, Ethiopische manier. Nou, dat ging niet helemaal goed. Haha. De eerste aflevering was met Pepijn Crone en Kees Tol in het Amazonegebied van Brazilië. We zien hoe mannen acht meter tegen een boom opklimmen en een tros van twintig kilo açaibessen naar beneden gooien. Wij hebben dat ook even geprobeerd, maar kwamen nog geen halve meter omhoog. Verder overnachten we in de jungle, dansen we op een marktplein en leren elkaar en de cultuur kennen. Het Amazonegebied is zo enorm rijk. Maar ontbossing is een groot probleem. Op de dag van die eerste uitzending begon in Brazilië de klimaattop. Hoe toepasselijk wil je het hebben?”

Het hele artikel leest u in de NCRV-gids van week 45. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Kijk Digitaal: Being Eddie en A Merry Little Ex-Mas

De NCRV-gids zet in iedere editie de beste online kijktips op een rijtje. We nemen het tv-aanbod van de week door en zoeken daar mooie on-demand-aanvullingen bij. Dit is de oogst van week 45:

Elke week een kerstfilm

Voor wie de feestdagen niet snel genoeg kunnen komen, heeft Netflix ieder jaar een aantal exclusieve nieuwe kerstfilms. In de aanloop naar Kerst is er wekelijks een romantische komedie om in de stemming te komen. In A Merry Little Ex-Mas speelt Alicia Silverstone de onlangs gescheiden Kate, die nog een laatste keer de feestdagen wil vieren met het hele gezin, voordat ze het huis in de verkoop zet. Ook haar ex Everett (Oliver Hudson) is uitgenodigd. Als die komt opdagen met zijn nieuwe, jonge en akelig perfecte vriendin ontaardt het zorgvuldig geplande samenzijn in chaos. Vanaf 12 november op Netflix.

Being Eddie

Netflix • 12 november
Op een eerlijke en humoristische manier vertelt Eddie Murphy over zijn carrière als komiek en acteur.

The seduction

HBO Max • 14 november
Zesdelig Frans kostuumdrama naar het al vaak verfilmde boek ‘Les liaisons dangereuses’ van Pierre Choderlos de Laclos.

Me late que si

Netflix • 14 november
Een wanhopig team van underdogs wil de jackpot van een tv-loterij stelen in deze Mexicaanse misdaadfilm.


Dit en meer staat in de NCRV-gids van week 45. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden. Een vraag? Mail naar kijkdigitaal@www.ncrvgids.nl.All’s fair s1

Column Bert Kranenbarg: Jongetje

Bert Kranenbarg presenteert ‘BertOp5’. In zijn twee-wekelijkse column voor NCRV-gids schrijft hij over wat hem bezighoudt.

De Firato! Ik kreeg meteen een blij gevoel toen ik die naam voor het eerst in jaren weer hoorde. De Firato, de grote consumentenelektronica-beurs die eens in de twee jaar gehouden werd in de RAI in Amsterdam. Precies 75 jaar geleden voor het eerst.

Voor mediamuseum Beeld & Geluid aanleiding een tentoonstelling in te richten rond alle apparaten die op die beurs gepresenteerd werden. Voor mij de plek waar ik weer even dat jongetje werd dat zich vergaapte aan al die apparatuur die veel te duur was.
Dat deelde ik twee uur lang met mijn luisteraars. Ik sprak mensen die aan de wieg stonden van de kleurentelevisie en de cd. Ze vertelden over de revolutie die zij teweegbrachten.

En ik nodigde ook collega’s uit om uit te wijden over de bijzondere programma’s die zij er maakten. Jeroen van Inkel bijvoorbeeld die uitlegde dat Europa Radio en Radio Veronica Lokaal vanaf de Firato de aftrap waren voor Sky Radio. Die Firato was een tweejaarlijks hoogtepunt en niet alleen voor mij. Ik kreeg veel reacties van luisteraars die net zulke ‘gekkies’ waren geweest als ik. Die ook met tasjes vol folders en stickers met de trein weer naar huis gingen. In 1998 voor het laatst. Waar de Huishoudbeurs het nog steeds goed doet legde de Firato het loodje. Maar het voelde bijna als vanouds, die donderdagmiddag in Beeld & Geluid.

Bert Kranenbarg wisselt zijn column af met Joris Linssen. Deze column staat in de NCRV-gids van week 45. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden

Bert Kranenbarg presenteert Bert op 5 ✑ Reageren? bert@www.ncrvgids.nl

Back to top